اکبر عبدی آقاباقر
اطلاعات شناسنامه ای
تاریخ تولد: ۱۳۳۹/۰۶/۰۴
تاریخ وفات: ۱۴۰۵/۰۵/۰۲
محل وفات: تهران، ایران
محل دفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س)، تهران، ایران
دلیل شهرت
هنرمند
بازیگر سینما و تلویزیونعلت وفات
بیماری
توضیحات و جزئیات بیشتر
اکبر عبدی آقاباقر در ۴ شهریور ۱۳۳۹ از پدری اردبیلی و مادری تهرانی در محله نازیآباد تهران به دنیا آمد. وی اصالتاً اهل روستای آقاباقر اردبیل بود و در ۸ دی ۱۳۹۴ از سوی رئیس شورای شهر اردبیل به او کلید طلایی اردبیل تقدیم شد.
او از سال ۱۳۵۸ با دریافت مدرک دیپلم با نمایشهای آماتوری فعالیت هنریاش را آغاز کرد. عبدی در سال ۱۳۵۹ با تلهتئاتر «سنجابها» برای اولین بار جلوی دوربین رفت. همان سال با سریال «مثلآباد» وارد تلویزیون شد و نقطه عطف شهرتش، سریال کودکانه «باز مدرسهام دیر شد» (۱۳۶۲) به کارگردانی حسین افصحی بود. اکبر عبدی سپس در سال ۱۳۶۳ با فیلم جنجال بزرگ بازی در سینما را آغاز کرد و پس از آن در فیلمهای مردی که موش شد، اجاره نشینها، گراند سینما و ای ایران توانست قابلیتهای خود را در نقشهای کمدی ثابت کند. نوع چهره عبدی و بازیهای او به قدری در زمینهٔ کمدی منحصر بهفرد بود که حتی در فیلم مادر در نقش معلول و در فیلم سفر جادویی در دو نقش میانسالی و کودکی اش ظاهر شد و توانست به محبوبیت خوبی در میان مخاطبان سینمایی دست پیدا کند، این امر حتی در فیلمهای دلشدگان و آقای شانس هم مشهود بود. عبدی را بیشتر به خاطر بازیهای کمدی و طنز میشناختند.
عبدی اولین سیمرغ بلورینش را در سال ۱۳۶۸ (۲۹ سالگی) برای نقش غلامرضا، پسر معلول خانواده در فیلم «مادر» علی حاتمی دریافت کرد.
دومین سیمرغ را در سال ۱۳۹۰ برای فیلم «خوابم میآد» رضا عطاران به دست آورد.
یکی از ماندگارترین نقش های او در «آدمبرفی» داوود میرباقری و بازی در فیلم «ناصرالدین شاه آکتور سینما» ساخته محسن مخملباف بود.
در مراسمی در تیر ۱۳۹۲ و در روزهای پایانی ریاست جمهوری محمود احمدینژاد همراه با داریوش ارجمند از او نشان درجه یک فرهنگ و هنر را دریافت کرد.
عبدی در فیلم خوابزدهها بعد از فیلمهای آدمبرفی و خوابم میآد برای سومینبار نقش یک زن را ایفا کرد. وی در این فیلم نقش دو زن را بازی کرد.
در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ در آیین نکوداشت افتتاحیه جشنواره فجر مجدداً از وی تقدیر شد.
فیلمهای «مردی که موش شد»، «اجاره نشینها»، «گراند سینما»، «هنرپیشه»، «مادر»، «دزد عروسکها»، «ای ایران»، «سفر جادویی»، «دلشدگان»، «مرد آفتابی»، «قاعده بازی»، «اخراجیها» و «خوابم میآد» تنها بخشی از حدود ۸۰ فیلم سینمایی این بازیگر است.
«محله بروبیا»، «محله بهداشت»، «باز مدرسهم دیر شد»، «امام علی (ع)»، «به سوی افتخار»، «زیر آسمان شهر»، «معصومیت از دست رفته»، «شوق پرواز» و «در چشم باد» از جمله سریالهای معروف اکبر عبدی بود.
عبدی در اردیبهشت ۱۴۰۵ به دلیل سکته قلبی در بخش مراقبتهای ویژه بستری شد. او در ۲ مرداد همین سال در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
او از سال ۱۳۵۸ با دریافت مدرک دیپلم با نمایشهای آماتوری فعالیت هنریاش را آغاز کرد. عبدی در سال ۱۳۵۹ با تلهتئاتر «سنجابها» برای اولین بار جلوی دوربین رفت. همان سال با سریال «مثلآباد» وارد تلویزیون شد و نقطه عطف شهرتش، سریال کودکانه «باز مدرسهام دیر شد» (۱۳۶۲) به کارگردانی حسین افصحی بود. اکبر عبدی سپس در سال ۱۳۶۳ با فیلم جنجال بزرگ بازی در سینما را آغاز کرد و پس از آن در فیلمهای مردی که موش شد، اجاره نشینها، گراند سینما و ای ایران توانست قابلیتهای خود را در نقشهای کمدی ثابت کند. نوع چهره عبدی و بازیهای او به قدری در زمینهٔ کمدی منحصر بهفرد بود که حتی در فیلم مادر در نقش معلول و در فیلم سفر جادویی در دو نقش میانسالی و کودکی اش ظاهر شد و توانست به محبوبیت خوبی در میان مخاطبان سینمایی دست پیدا کند، این امر حتی در فیلمهای دلشدگان و آقای شانس هم مشهود بود. عبدی را بیشتر به خاطر بازیهای کمدی و طنز میشناختند.
عبدی اولین سیمرغ بلورینش را در سال ۱۳۶۸ (۲۹ سالگی) برای نقش غلامرضا، پسر معلول خانواده در فیلم «مادر» علی حاتمی دریافت کرد.
دومین سیمرغ را در سال ۱۳۹۰ برای فیلم «خوابم میآد» رضا عطاران به دست آورد.
یکی از ماندگارترین نقش های او در «آدمبرفی» داوود میرباقری و بازی در فیلم «ناصرالدین شاه آکتور سینما» ساخته محسن مخملباف بود.
در مراسمی در تیر ۱۳۹۲ و در روزهای پایانی ریاست جمهوری محمود احمدینژاد همراه با داریوش ارجمند از او نشان درجه یک فرهنگ و هنر را دریافت کرد.
عبدی در فیلم خوابزدهها بعد از فیلمهای آدمبرفی و خوابم میآد برای سومینبار نقش یک زن را ایفا کرد. وی در این فیلم نقش دو زن را بازی کرد.
در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ در آیین نکوداشت افتتاحیه جشنواره فجر مجدداً از وی تقدیر شد.
فیلمهای «مردی که موش شد»، «اجاره نشینها»، «گراند سینما»، «هنرپیشه»، «مادر»، «دزد عروسکها»، «ای ایران»، «سفر جادویی»، «دلشدگان»، «مرد آفتابی»، «قاعده بازی»، «اخراجیها» و «خوابم میآد» تنها بخشی از حدود ۸۰ فیلم سینمایی این بازیگر است.
«محله بروبیا»، «محله بهداشت»، «باز مدرسهم دیر شد»، «امام علی (ع)»، «به سوی افتخار»، «زیر آسمان شهر»، «معصومیت از دست رفته»، «شوق پرواز» و «در چشم باد» از جمله سریالهای معروف اکبر عبدی بود.
عبدی در اردیبهشت ۱۴۰۵ به دلیل سکته قلبی در بخش مراقبتهای ویژه بستری شد. او در ۲ مرداد همین سال در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
نقل قول ها و پیام های مرتبط
بسمالله الرحمن الرحیم
زندهیاد اکبر عبدی؛ بازیگر توانا، صاحبسبک و چهره بیبدیل عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون کشور، طی چند دهه نقشآفرینی بینظیر، بخشی از حافظه جمعی و عاطفی ملت ایران را به نام خویش رقم زد. این هنرمند نامآشنا و مردمی با استعدادی خدادادی، منشی بیادعا و درکی عمیق از جانمایه فرهنگ ایرانی، بر صحیفه هنر این مرزوبوم خوش درخشید و سالهای متمادی، شهد لبخند و امید را بر لبها و دلهای پرمهر مردم این دیار نشاند.
توانمندی شگفتانگیز و انعطافپذیری خیرهکننده این معلم عرصه بازیگری در آفرینش نقشهای متنوع و ماندگار، و هنرنمایی استادانه در تلفیق درام و کمدی، بهحق او را به «مرد هزارچهره» سینمای ایران بدل ساخت. حافظه تاریخی مردم ما هرگز نقشآفرینیهای خاطرهانگیز او را از یاد نخواهد برد؛ از صمیمیت معصومانه در «باز مدرسهام دیر شد» تا ایفای نقش عمیق و جاودانه در شاهکار «مادر»، و درخشش تحسینبرانگیز در آثاری چون «اجارهنشینها»، «آدمبرفی»، «ای ایران» و...؛ این همه، از او هنرمندی مردمی ساخت که بیهیچ تکلفی، قلب مخاطبان خویش را تسخیر میکرد و آنان را با جانِ نقشهای خویش همراه میساخت.
دفتر تاریخ هنر این سرزمین، نام و یاد استاد اکبر عبدی را در زمره سرمایههای بهیادماندنی و ارکان ماندگار فرهنگ و هنر ایرانزمین ثبت خواهد کرد.
اینجانب فقدان این استاد گرانقدر و چهره محبوب ساحت بازیگری را به خانواده محترم و سوگوار ایشان، جامعه شریف هنری کشور و تمامی هممیهنانی که با خاطره آثارش زیستهاند، تسلیت عرض مینمایم. از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم، آمرزش و آرامش ابدی و برای بازماندگان معزز، صبر و اجر مسألت دارم.
مسعود پزشکیان
رئیسجمهوری اسلامی ایران
زندهیاد اکبر عبدی؛ بازیگر توانا، صاحبسبک و چهره بیبدیل عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون کشور، طی چند دهه نقشآفرینی بینظیر، بخشی از حافظه جمعی و عاطفی ملت ایران را به نام خویش رقم زد. این هنرمند نامآشنا و مردمی با استعدادی خدادادی، منشی بیادعا و درکی عمیق از جانمایه فرهنگ ایرانی، بر صحیفه هنر این مرزوبوم خوش درخشید و سالهای متمادی، شهد لبخند و امید را بر لبها و دلهای پرمهر مردم این دیار نشاند.
توانمندی شگفتانگیز و انعطافپذیری خیرهکننده این معلم عرصه بازیگری در آفرینش نقشهای متنوع و ماندگار، و هنرنمایی استادانه در تلفیق درام و کمدی، بهحق او را به «مرد هزارچهره» سینمای ایران بدل ساخت. حافظه تاریخی مردم ما هرگز نقشآفرینیهای خاطرهانگیز او را از یاد نخواهد برد؛ از صمیمیت معصومانه در «باز مدرسهام دیر شد» تا ایفای نقش عمیق و جاودانه در شاهکار «مادر»، و درخشش تحسینبرانگیز در آثاری چون «اجارهنشینها»، «آدمبرفی»، «ای ایران» و...؛ این همه، از او هنرمندی مردمی ساخت که بیهیچ تکلفی، قلب مخاطبان خویش را تسخیر میکرد و آنان را با جانِ نقشهای خویش همراه میساخت.
دفتر تاریخ هنر این سرزمین، نام و یاد استاد اکبر عبدی را در زمره سرمایههای بهیادماندنی و ارکان ماندگار فرهنگ و هنر ایرانزمین ثبت خواهد کرد.
اینجانب فقدان این استاد گرانقدر و چهره محبوب ساحت بازیگری را به خانواده محترم و سوگوار ایشان، جامعه شریف هنری کشور و تمامی هممیهنانی که با خاطره آثارش زیستهاند، تسلیت عرض مینمایم. از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم، آمرزش و آرامش ابدی و برای بازماندگان معزز، صبر و اجر مسألت دارم.
مسعود پزشکیان
رئیسجمهوری اسلامی ایران