وی عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز و دانشگاه صنعتی مالک اشتر (علوم و تحقیقات دفاعی) بود و پس از اخذ مدرک مهندسی الکترونیک (دانشگاه شیراز)، تحصیلات خود را تا سطح دکتری فیزیک هستهای ادامه داده و در سال ۱۳۸۱ موفق به دریافت دکتری از دانشگاه شیراز شد. عنوان پایاننامه وی «فیزیک هستهای الکترودینامیک یونهای مغناطیسی در ابر شبکهها» بود. وی به عنوان استادیار به تدریس در دانشگاه شیراز و دانشگاه صنعتی مالک اشتر مشغول بود.
دوران تحصیلات ابتدایی رادردـبستان آسمانی شیـراز گذراند. کسب عنوان دانش آموز بـرتر استان فـارس و دریـافت تـقدیرنامـه از وزیر وقت آموزش و پرورش،از اولین افتخارات علمی اش به حساب می آید. دوران تحصیلات راهنمـایی و دـبیرستانش را با کسب رتـبه اول در تمامی پایه ها و اخـذ دیپلم ریـاضـی فـیزیک به پایان رساند. وی در دوران انقلاب فـرهنگی و تـعطیلی داـنشگاه ها، از تلاش و کوشش در جهت کسب عـلم و دانـش باز نایستاد و با مـطالعه دروس مـربوط به رشته علوم تجربی، موفق به دریـافت مدرک دیپلم تجربی گشت.
شرکت در کـلاس ورزش های رزمی و دریـافت کـمربند مـشکی کـاراته و درجه استادی کونگ فو و همکاری با مهنـدس عبـدالمجید ریـاضی از کـارکنان وقت صنـایـعالـکترونیک شیـراز از فعالیت های دیگر ایشان در دوران انقلاب فرهنگی بوده است.
دوران خدمت سربازی را در جبهه های جنگ به دفاع از مرز و بوم میهن خود پرداخت .ودر همان اوایل حضور در جبهـه در سال۱۳۶۲ پدرشان را از دست دادند.در همـان ایام هم ازعلم و مطالعه غفلت نکردند و در سنگر مطالعه مـی کردند. دریافت تقدیرنامه جنگی از دیگرافتخارات او دراین دوره می باشد. پس از اتمام دوران سربازی و موفقیت در کنـکور سراسری به ادامـه تـحصیل در رشته مهنـدسـی الکترونیک در دانشگاه شیراز پرداخت وضمن اخذ مدرک مـهندسی الکترونیک، موفق به گذراندن دروس تخصصی رشته های مهندسی مخابرات(گرایش امواج)، سخت افزار کـامپیوتر و فیزیک تا سقف ۲۰۰ واحد گردید. از بین این رشته ها، رشته فیزیک را برای ادامه تحصیل در مقـاطـع بالاتر انتخاب وکارشناسی ارشد خود را در رشته فیزیک مـاده چـگال درسال ۱۳۷۳ و دکترای خـود را در رشته فـیزیک اتمی در دانشگاه شیراز ودر سال ۱۳۸۱ به پایان رساند. از سال ۱۳۷۱ به انجام پروژه های علمی در صنایع مـختلف پـرداخت و پس از اخذ مدرک فوق لیسانس در دانشگـاه صنعتی مـالک اشتر به عنوان عضو هیئت علمی مشغول به آموزش دانشجویان وانجام تحقیقات علمی شد. وی با اخذ مدرک دکترا به عنوان عضو هیئت علمی ثابت گروه مهندسی مواد دانشکده مهندسی شیراز پذیرفته و تا پایان عمر با برکتش به خدمت در هردو دانشگاه در قالب استـاد و مـحقق ادامه داد.روح تلاشگر و خستگی ناپذیر دکتر اردشیر حسین پـور سرانـجام در روز سه شنبه ۲۶ دی ماه ۱۳۸۵ در اثر گاز گرفتگی دعوت حق را لبیک گفت. پزشکی قانونی علت مرگ ایشان را گازگرفتگی احتمالا ناشی از استنشاق دود بخاری اعلام کرد ولی شواهدی نیز مبنی بر ترور وی به دست سرویس های اطلاعاتی موساد و سیا وجود دارد که در این صورت وی را باید یکی از اولین دانشمند شهید جمهوری اسلامی ایران محسوب کرد.