آخرین موارد اضافه شده

هر نفسی طعم مرگ را خواهد چشید

جزیره خارگ

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
جزیره خارگ
توضیحات
جزیره خارگ که گاهی جزیره خارک نوشته می‌شود، جزیره‌ای مسکونی، متعلق به ایران و دارای اهمیت اقتصادی است که در ۳۸ کیلومتری ساحل بندر گناوه در خلیج پارس قرار دارد و از توابع استان بوشهر به‌شمار می‌آید.

خارگ، شهر مسکونی آن مرکز بخش خارگ از توابع شهرستان بوشهر است. شهر خارگ ۸٫۱۹۶ نفر جمعیت دارد. در جزیرهٔ خارگ شرکت‌های پتروشیمی خارگ، شرکت نفت فلات قاره ایران و شرکت پایانه‌های نفتی ایران فعالیت می‌کنند و کلیه نفت صادراتی ایران از جزیره خارگ به خارج از کشور صادر می‌شود.
زیره خارگ در حدود ۷۶ کیلومتری شمال غربی بوشهر و ۳۰ کیلومتری [بندر ریگ] و ۳۵ کیلومتری بندر گناوه واقع گردیده و از لحاظ تقسیمات کشوری جزو استان بوشهر و از توابع شهرستان بوشهر است. دارای ۸ کیلومتر طول (شمال–جنوب) و ۴ کیلومتر عرض می‌باشد. ارتفاع متوسط آن از سطح دریا حدود ۳ متر است و از نظر موقعیت جغرافیایی در ۲۹ درجه و ۱۵ دقیقهٔ عرض شمالی و ۵۰ درجه و ۲۰ دقیقهٔ طول شرقی قرار دارد. این جزیره دارای ۲۰ کیلومتر کرانه است. مرتفع‌ترین نقطه جزیره ۱۲۷ متر ارتفاع دارد.
از مشخصه‌های این آب و هوا، تابستان‌های گرم همراه با هوای شرجی و رطوبت محلی بدون بارندگی است. «گرمی هوا معمولاً از اسفند ماه شروع می‌شود به‌گونه‌ای که طول دورهٔ گرما حدود ۸ ماه می‌باشد. درجه حرارت در فصول سال از ۴ تا ۴۶ درجه سانتی گراد متغیر است. میانگین روزانه حرارت در زمستان ۱۷ درجه سانتی گراد و در تابستان ۳۲٫۶ درجه می‌باشد. در اواخر پاییز، به‌ویژه آذر ماه، باران‌های پاییزی شروع می‌شود که کیفیت هوا را بهبود می‌بخشد. زمستان جزیره کوتاه است.
جزیره خارگ طاقدیس ملایمی است که میانگین شیب لایه‌های سطحی آن میان ۱۰ تا ۱۵ درجه‌است. بلندترین نقطه جزیره کوه دیده‌بان نام دارد که ارتفاع آن از سطح دریا ۸۷ متر است. در این نقطه مدت‌ها پیش فانوس دریایی کوچکی نیز کار گذاشته بودند. در سوی شمال جزیره کوه تخت و در سوی جنوب آن کوه گردن‌اشتر قرار دارد.
بلندی‌های جزیره در غرب آن قرار دارند و عبارتند از: کوه تخت، کوه لشکری، کوه دیده‌بان و کوه گردن‌اشتر.
جزیره خارگ دارای شهرداری است و در قسمت شمالی آن، جزیره بسیار کوچکتر و کشیده‌ای با نام خارگو وجود دارد؛ این نام توسط بومیان منطقه بر آن نهاده شده‌است.

نظرات

جزیره خارگ

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

جزیره خارگ

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

گربه‌ماهی ارتشی

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
گربه‌ماهی ارتشی
توضیحات
گربه‌ماهی ارتشی (نام علمی: Glyptothorax silviae) یک گونه از گربه‌ماهی از سرده سینه‌خراش (Glyptothorax) است. این ماهیان علاوه بر اروندرود و رودخانه کارون و در حوضه رود دجله وخلیج فارس نیز پراکنش دارند.

گربه‌ماهی ارتشی ماهی کفزی، با رنگ خاکی و نخودی همراه با لکه‌های تیره بر روی بدن می‌باشد و دلیل نام آن هم به خاطر همین شباهت رنگ‌آمیزی گربه‌ماهی با لباس‌های فرم ارتشی می‌باشد. در قسمتهای میانی و فوقانی رودخانه‌های با ستر سنگلاخی و قلوه سنگی می‌توان گربه ماهی ارتشی را دید. رژیم غذایی این ماهی را حشرات آبزی مثل شیرونومیده و پلکسوپتراها تشکیل می‌دهند. میانگین طول کل آن‌ها حدود ۱۳۰ میلی‌متر است اما از رودخانه اروند و بخش‌های بالادست رودخانه کارون، نمونه‌های با طول کل ۳۰ سانتی‌متر هم گزارش شده‌است.

نظرات

گربه‌ماهی ارتشی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

گربه‌ماهی ارتشی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

جزایر ناز

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
جزایر ناز
توضیحات
جزایر ناز در نزدیکی سواحل شرقی جزیره قشم قرار گرفته‌است و از ساحل در حدود یک کیلومتر فاصله دارند. مساحت این جزایر در حدود سه هکتار است و دیواره‌های صخره‌ای به ارتفاع ۵ تا ۱۰ متر اطراف آن را فرا گرفته‌است. این جزایر فاقد ساحل شنی است. این جزایر کاملاً مسطح بوده و با جزر آب، برای مدت کوتاهی باریکه‌ای از خشکی این جزایر را به جزیره قشم وصل می‌کند.

جزایر ناز متشکل از دو جزیره‌ی کوچک صخره‌ای است که در ساحل جنوبی جزیره قشم و ۲۲ کیلومتری شهر قشم در استان هرمزگان قرار گرفته‌است و به عنوان یکی از جاذبه‌های مهم گردشگری قشم شناخته می‌شود.
جزایر ناز که بومیان منطقه به آن ۲ جزیره دو کرده می‌گویند با وسعتی در حدود سه هکتار کاملاً مسطح هستند و ساحل ماسه‌ای هم ندارند.
در هنگام جزر و پسروی آب دریا این جزایر با ایجاد باریکه‌ای از خشکی به ساحل قشم متصل می‌شود و تنها محلی است که پیاده یا با خودرو می‌توان تا فاصله یک کیلومتری داخل آب‌های خلیج فارس را پیمود و وارد آن شد.
با توجه به ارتفاع ۵ تا ۱۰ متری این جزایر، یکی از جاذبه‌های آن تماشای چشم‌انداز تنگه هرمز و خلیج‌فارس و جزیره لارک است.

نظرات

جزایر ناز

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

جزایر ناز

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

جزیره سیری

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
نام های دیگر: جزیره راز
توضیحات
جزیره سیری (جزیره راز) جزیره‌ای ایرانی واقع در خلیج فارس است. این جزیره به شکل ذوزنقه است و اندکی بالاتر و غرب‌تر از جزیره ابوموسی قرار دارد.

جزیره سیری یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران به‌شمار می‌رود. این جزیره در آب‌های خلیج فارس قرار دارد. فاصله آن تا مرکز شهرستان ابوموسی که در بخش شرقی جزیره سیری واقع شده در حدود ۲۷ کیلومتر است. فاصله دریایی آن تا مرکز استان هرمزگان شهر بندرعباس در حدود ۱۵۲ مایل دریایی است. گستره جزیره سیری ۳/۱۷ کیلومتر مربع است. جزیره سیری (راز) فاقد پستی و بلندی بوده و نسبتاً مسطح است. بلندترین نقطه آن ۲۴ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و بزرگ‌ترین ابعاد طولی و عرضی جزیره ۱/۶ و ۶/۴ کیلومتر است.
در حال حاضر این جزیره نظامی نفتی می‌باشد. در سال ۱۳۵۶ شرکت نفت سوفیران ۶۶ در آبهای سرزمینی ایران در محدوده جزیره میدان‌های نفتی سیوند و دنا را کشف کرد و طبق قرارداد با شرکت ملی نفت ایران عملیات حفاری و نصب سکوهای نفتی را آغاز کرد. در آذرماه ۱۳۵۷ اولین محموله نفتی از این جزیره توسط کشتی نفتکش وارنا صادر گردید. در سال ۱۳۰۷ تعداد ۲۰ خانوار ایرانی که از شهر قلعه گنج در استان کرمان به این جزیره نقل مکان کرده بودند زندگی می‌کردند و به کشاورزی مشغول بودند. صیفی جات، بادمجان، پیاز، تنباکو مرغوب هندوانه و خرما در این جزیره بعمل می‌آمده است که با لنج به شیخ نسین‌های خلیج فارس صادر می‌شده است. همچنین بومیان جزیره به صید ماهی و مروارید مشغول بوده‌اند. در سال ۱۳۶۴ به دلیل جنگ و بمباران منطقه توسط عراق، بومیان جزیره به نقاط جنوبی ایران مهاجرت کردند.
در این جزیره تعداد قابل توجهی نخل خرما به‌طور پراکنده وجود دارد. این منطقه پوشش گیاهی فقیری دارد. در این جزیره معدن خاک سرخ نیز موجود است. از حیوانات این جزیره می‌توان از آهو، گربه و مرغ دریایی و … نام برد. آب و هوای این جزیره گرم و شرجی است. درخت انجیر واژگون یکی از جاذبه‌های این جزیره است.

نظرات

جزیره سیری

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

جزیره سیری

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

چهل‌چشمه

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
چهل‌چشمه
توضیحات
چهل‌چشمه (به کردی چل‌چه‌مه) نام یک رشته کوهستانی است در غرب ایران و در استان کردستان مابین شهرهای سقز، دیواندره و مریوان قرار گرفته‌ است و بلندترین قله آن با ارتفاع ۳۱۹۵متر در نزدیک روستای بست واقع شده است.

کوهستان چهل چشمه شامل حدود بیست قلهٔ بالای ۳۰۰۰ متر می‌باشد از جمله کوه شاه‌نشین، کوه دالاش، کوه دوبرا، کوه سلطان ئه‌خزه‌ر توو، کوه باینچوب، کوه افراسیاب، کوه کانی میران، کوه مزگت و میرزا (مسجد و میرزا)، باشورتی و کوه کل کوژ با ارتفاعات گوناگون می باشد. ازجمله: کل با، یا یال مله که وه، یال کانی زلیخا یا قولی زلیخا، یال گاوه لال، یال برده قبله، یال شاه‌نشین، یال کال کالی، یال دلو، یال ساتیار، یال ئه‌ستیره ره‌ش (ستاره سیاه)
از روستاهای اطراف چهل چشمه می‌توان به بخش سرشیو سقز (اسحاق آباد، کانعمت ، بسطام) ، بخش مریوان (آگجه ، گوگجه ، کانی تمرخان ، تراق تپه ، قامچیان ) و بخش دیواندره (توکلان ، بست، دره گاوان، گل‌قلعه یا شاقلعه ، نرگسله ) اشاره نمود. از مسیرهای معمول برای فتح این کوهستان می‌توان به مسیر روستاهای ، اسحاق آباد ، بست ، توکلان برای فتح قله های( شانشین ، گاوەلان ، قولی زلیخا یا سولانە سخت ) و توکلان ، گوگجه و نرگسله برای فتح قله های (سلطان ، دوبرا و مسجد و میرزا) اشاره نمود. لازم است ذکر شود که در نزدیکی روستای بست یک پناهگاه جهت استفاده کوهنوردان احداث گردیده است.
این مجموعه عظیم کوهستانی صدها گونهٔ گیاهی دارویی بی‌نظیر را در خود جای داده است ازجمله: سولان یاگل پامچال، کاشمه، لووشه، پسل یا کول، سموور، ریواس، منی، سووره بنه، گون، کنیوال، پیچک، برزا، سنوبر، قیتران، بنفشه، سالمه و... بی‌نظیرترین مجموعهٔ گل و گیاه را در ایران به وجود آورده است. که اخیراً به دلیل استفاده ی بیش از حد وکندن ریشه ی گیاه به شدت در حال کاهش است.

از رودخانه‌های مهم این منطقه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
حوزهٔ دریای خزر: قزل اوزن یا سفیدرود که به دریای خزر می‌ریزد.
حوزهٔ خلیج فارس: قشلاق؛ این رود که تامین‌کنندهٔ اصلی آب سد وحدت سنندج می‌باشد در ۲۰ کیلومتری جنوب سنندج با پیوستن به گاوه رود؛ رود سیروان را به وجود می‌آورند که آب این رود در نهایت به اروند رود و خلیج فارس می‌ریزد.
رودخانه خورخوره که به سد شهید کاظمی می‌ریزد می‌توان اشاره کرد.
از جانداران این منطقه می‌توان به خرس، گرگ، روباه، خرگوش، کبک کوهی، مارهای فراوان و گراز اشاره نمود.
زرینه رود که به دریاچه ارومیه می‌ریزد

نظرات

چهل‌چشمه

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

چهل‌چشمه

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

رود ارس

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
رود ارس
توضیحات
اَرَس (ترکی آذربایجانی: Araz، ترکی استانبولی: Aras، ارمنی: Արաքս) رودی پرآب و خروشان است که از کوه‌های بینگول در منطقهٔ آناتولی (در ترکیهٔ امروزی) سرچشمه گرفته و پس از پیوستن رود آرپا، مرز مشترک ایران با نخجوان، ارمنستان و جمهوری آذربایجان را تشکیل می‌دهد. سرانجام در منتهی‌الیه شمالی استان اردبیل وارد جمهوری آذربایجان شده و به رود کورا می‌ریزد. این رود ۱٫۰۷۲ کیلومتر طول دارد.

رود ارس در پی عهدنامهٔ ترکمانچای از اول اسفند ۱۲۰۶ به‌عنوان مرز ایران و امپراتوری روسیه برگزیده شد و تمامی مناطق شمال این رود از ایران جدا و به خاک روسیه افزوده شد.
بعدها ایران و اتحاد جماهیر شوروی با همکاری همدیگر سدی در ناحیه پلدشت به نام سد ارس بنا کردند. سپس سد خداآفرین به‌صورت مشترک با جمهوری آذربایجان بر روی رود ارس احداث شد و هم‌اکنون سد قیز قلعه‌سی به صورت مشترک با جمهوری آذربایجان بر روی رود ارس احداث می‌شود. بر روی ارس تا کنون پنج پل نیز ساخته شده‌ است که عبارتند از: پل آهنی جلفا، پل شوسهٔ جلفا، پل پلدشت و پل‌های خداآفرین در مرز جمهوری آذربایجان و پل نوردوز در مرز ارمنستان می‌باشند.
در بستر رود ارس ۸۰۵ جزیرهٔ کوچک و بزرگ خالی از سکنه وجود دارد که به زبان محلی به آن «شام» می‌گویند. بر پایهٔ قرارداد مرزی، ۴۲۷ جزیره به ایران و ۳۸۲ جزیره به شوروی (و اکنون به جمهوری آذربایجان) تعلق دارند. این جزیره‌ها تنها برای چرای حیوانات پیرامون رود قابل استفاده‌اند.
تنها معدودی از این جزایر دارای نام می‌باشند و بیشتر این جزیره‌ها با شماره‌گذاری نامیده می‌شوند. اسامی برخی از جزایر عبارتند از: خُرامه، بویدوز، پیرواتلر، قره‌قباح و کثیری. چند جزیرهٔ نام‌برده دارای چراگاه‌های خوبی هستند.

نظرات

رود ارس

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

رود ارس

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

چشمه بلقیس چرام

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
چشمه بلقیس چرام
توضیحات
باغ چشمه بلقیس و برج تاریخی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در ۴ کیلومتری جنوب شرق شهر چرام و در مسیر جاده چرام-گچساران قرار دارد، و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این چشمه یکی از جاذبه‌های مهم گردشگری استان کهگیلویه و بویراحمد است.

باغ چشمه بلقیس توسط فوران آب چشمه‌های اصلی و چندین چشمهٔ فرعی آبیاری می‌شود. آب این چشمه‌ها به‌وسیله لوله‌هایی که جهت کنترل آب آنها کار گذاشته شده در نهرهایی کوچک و بزرگ در باغ جریان می‌یابد که در نهایت رودخانه باغ، حوض مرکزی و حوضچه‌های باغ و جوی‌های تغذیه باغ را می‌سازند. جویی بزرگ که بخشی از اب این چشمه‌های را هدایت می‌کند و خود به دو جوی بزرگ و جوی کوچک تقسیم می‌شود کار تغذیه اب حوض مرکزی باغ را انجام می‌دهد، سپس از طریق جویی دیگر اب حوض مرکزی تخلیه شده و به رود خروجی که اب باغ را به سمت شالیزار‌های چرام می‌رساند هدایت می‌شود و در نهایت به رودخانه نازمکان چرام می‌ریزد که خود این رود به سد کوثر منتهی می‌شود. جویی دیگر که رودخانه کوچک درون باغ را می‌سازد در طول باغ امتداد میابد و در نهایت به شالیزارهای چرام منتهی می‌شود. این باغ مساحتی در حدود ۵۵۴۰۲ متر مربع دارد. در بخش شمال غربی باغ یک برج استوانه‌ای به ارتفاع ۱۵ متر و قطر ۷ متر قرار دارد. در قسمت شرقی باغ صخره‌ای بزرگ به ارتفاع ۲۰ متر وجود دارد که محل آبشار باغ می‌باشد که این آبشار در نوسازی سال ۱۳۹۳ به صورت مصنوعی ایجاد گردید. در مرکز باغ حوض مرکزی دایره‌ای به شعاع ۱۰ متر و عمق ۱/۵ متر وجود دارد که دارای دو ورودی و یک خروجی می‌باشد، در مرکز این حوض بزرگ جزیره دایره‌ای کوچکی وجود دارد که در آن چندین درخت کاشته شده است. در این باغ گیاهان مختلفی وجود دارد که در دو دسته درختان، گیاه زینتی و گل‌ها دسته‌بندی مشوند. درختان باغ به دو دسته درختان میوه دارد از جمله گردو، گلابی، سیب، لیمو ترش، خرمالو، پرتقال، نارنگی، انجیر، انگور، توت، نارنج و نخل و درختان زینتی دسته‌بندی می‌شوند. گل‌ها و گیاهان زینتی باغ نیز شامل گل‌های متنوعی از جمله شناخته‌ترین نوع آنها گل پیچک، گل رز و گل‌های متنوع دیگری مشود. برای اسکان خانواده‌ها در درون باغ سکو‌هایی برای نشستن خانواده‌ها و همچنین منقل‌هایی از جنس سیمان برای طبخ انواع کباب وجود دارد. برای اتراق و اسکان شبانه‌روزی نیز تعدادی آلاچیق در بخش شمالی باغ احداث گردیده. باغ مجهز به سرویس بهداشتی در درون باغ و همچنین ورودی باغ دکه‌هایی نیز برای تهیه انواع بیسکویت و … وجود دارد. باغ دارای سیستم برق رسانی برای نور چراغ‌های درون باغ و پمپاژ اب آبشار باغ می‌باشد.
در کنار باغ چشمه بلقیس باغ عمران وجود دارد که تاریخ ساخت ان با تاریخ ساخت باغ چشمه بلقیس یکی می‌باشد، ولی این باغ در اختیار آموزش و پرورش می‌باشد و امکان بازدید برای عموم فراهم نمی‌باشد، ساختار باغ تا حد زیادی شبیه به باغ چشمه بلقیس می‌باشد و دارای یک حوض مرکزی می‌باشد. چشمه برکنا نیز معماری شبیه با باغ چشمه بلقیس دارد و در فاصله ۱ کیلومتری باغ چشمه بلقیس در شالیزارهای چرام قرار دارد.
چرام جز مناطق گرمسیری و خشک هست و در اواسط بهار تمامی علف‌ها خشک می‌شوند، تمامی تصاویر در فاصله زمانی یک هفته و در ماه آخر بهار تهیه شده، جلوه باغ به خصوص از نظر پوشش گیاهی و علف‌ها در اوایل فصل بهار بسیار زیباتر و سرسبز تر می‌باشد.

نظرات

چشمه بلقیس چرام

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

چشمه بلقیس چرام

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

بهشت گمشده

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
بهشت گمشده
توضیحات
بهشت گمشده منطقه‌ای خوش آب و هوا و سرسبز در بخش کامفیروز از توابع شهرستان مرودشت است. نام اصلی این مکان تنگ بستانک بوده است که اکنون به بهشت گمشده مشهور شده است.

منطقه حفاظت شده تنگ بستانک با مساحت ۱۵۳۲۴ هکتار در شمال غربی استان فارس و در فاصله ۱۲۰ کیلومتری شهر شیراز و در فاصله ۱۰۰ کیلومتری شهر مرودشت در بخش کامفیروز واقع گردیده است. میانگین ارتفاعی آن بین ۱۷۰۰–۳۷۰۰ متر است.
تنگ بستانک منطقه‌ای است عمدتاً کوهستانی با پوششی جنگلی اقلیم منطقه ایرانی تورانی بوده و دارای تابستان‌هایی خشک و زمستان‌هایی سرد؛ با ریزش برف و یخبندان است. میانگین درجه حرارت بین ۱۴–۱۶ درجه و متوسط بارندگی ۴۷۹٫۴۲ میلی‌متر است. مسیر دسترسی به تنگ بستانک کامفیروز است و دریاچه سد درودزن و جنگل‌های انبوه بلوط نیز در این مسیر هستند. از ورودی تنگه کوچه باغی نسبتاً وسیع در پیچ و تاب رودخانه‌ای زیبا تا محل آبشار تنگ بستانک ادامه می‌یابد و اینجاست که انبوهی از جنگل چنار در تنگه‌ای نه چندان باریک به همراه پیچ و تاب رسوباتی از جنس آهک یکی از شگفت‌انگیزترین چهره‌های طبیعت را به نمایش می‌گذارد. امتداد این مسیر پیاده‌رو از بستر رودخانه تا روستایی بکر در نقطه ای دور از ذهن زیبایی و جذابیت این منطقه را تکمیل می‌کند.
تنگ بستانک درگذشته بیشتر شهرت محلی داشت و منطقه ییلاقی بخش‌های کامفیروز و بیضا محسوب می‌گردید. در گذشته مهم‌ترین سودمندی آن برای روستاه‌های پایین دست استفاده از منابع آب برای مصرف شرب، کشاورزی و گردشگری موردی جوامع محلی بوده است و تا اواخر دهه ۵۰ برای شهرنشینان نامی ناآشنا بوده و کمتر مورد استفاده گردشگری فشرده قرار گرفته است، اما از اوایل دهه ۶۰ این منطقه به‌تدریج توسط گروه‌های کوهنوردی و گردشگران طبیعت معرفی گردید و به لحاظ زیبایی‌های خیره‌کننده و چشم‌انداز طبیعی منحصربه‌فرد، توسط بازدیدکنندگان علاقه‌مند، بهشت گمشده نام‌گذاری گردید. در حال حاضر در حدود ۶ ماه از سال در فصول بهار و تابستان منطقه مورد استفاده بازدیدکنندگان قرار می‌گیرد.
موقعیت جغرافیایی تنگ بستانک در مجموعه شبکه گردشگری محور شمال و شمال غرب و امکان ارتباط جاده‌ای آن با یادمان‌های تاریخی تخت جمشید، نقش رستم و پاسارگاد از یک طرف و چشم‌اندازهای طبیعی آبشار مارگون و تنگ براق از طرف دیگر اهمیت ویژه‌ای را برای این مجموعه از بعد توسعه اکوتوریسم ایجاد می‌کند. اداره کل حفاظت محیط زیست فارس و سازمان ایرانگردی جهانگردی استان فارس ساماندهی زون گردشگری، تنگ بستانک را در دست اجرا دارند. هدف از اجرای این طرح فراهم آوردن امکانات گردشگری و کاهش تدریجی تهدیدهای ناشی از استفاده بی‌رویهٔ گردشگری از منطقه است. از سال ۱۳۷۸ تاکنون با مصوبهٔ شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه حفاظت شده جنگلی تنگ بستانک یا بهشت گمشده شناخته می‌شود. (اداره حفاظت محیط زیست استان فارس) در سفر استانی هیئت دولت به استان فارس به عنوان منطقه نمونه بهشت گمشده تصویب و مطالعات امکان‌سنجی منطقه در سال ۱۳۸۸ به پایان رسید. منطقه مورد مطالعه در طرح جامع شهرستان به عنوان، پهنهٔ طبیعی گردشگری انتخاب شده است. در این طرح به پروژهٔ بسترسازی، تجهیز جاذبه‌های گردشگری طبیعی، ایجاد بستر وتوسعهٔ استفادهٔ ورزشی- تفریحی از جاذبه‌ها، احداث و تجهیز مراکز گردشگری طبیعی اشاره شده است.

نظرات

بهشت گمشده

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

بهشت گمشده

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

جزیره هنگام

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
جزیره هنگام
توضیحات
جزیرهٔ هِنگام یکی از جزیره های ایران در خلیج فارس است که با آبادی‌های کوچک با وسعت حدود ۵۰ کیلومتر مربع در جنوب جزیرهٔ قشم در استان هرمزگان واقع شده و دارای معادن نمک و خاک و سرب است.

شهرت هنگام بیشتر به خاطر جاذبه‌های طبیعی و شگفت‌انگیز آن است. یکی از این جاذبه‌ها حضور دلفین‌ها در آب‌های نزدیک به ساحل این جزیره است. همچنین داشتن خاک سرخ خوراکی و وجود گونه‌های گیاهی و جانوری خاص در این منطقه و سنگ‌های خاص تراش‌خورده که به دست طبیعت به اشکالی جالب توجه درآمده‌اند از جملهٔ دیگر شگفتی‌های این جزیره به‌شمار می‌روند. هنگام حدود ۲ کیلومتر با ساحل قشم فاصله دارد.
این جزیره به واسطه موقعیت جغرافیایی مهمی که با قرار گرفتن در میانه خلیج فارس و نزدیکی تنگه هرمز و جزیره قشم دارد، از اهمیت راهبردی و نظامی شایانی برخوردار بوده و همواره در طول تاریخ مورد تصاحب عده زیادی از افراد قرار گرفته است. به همین دلیل تاریخ جزیره بیشتر مربوط به تصرف‌های دولت‌های متعدد می‌باشد.
این جزیره در دو کیلومتری جنوب شرقی جزیره قشم بوده و نُه کیلومتر طول و شش کیلومتر عرض دارد. هنگام ۶/۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و به شکل مخروط ناقصی است که در کرانه‌های جنوبی جزیره قشم واقع شده است. فاصله آن تا بندرعباس حدود ۴۳ مایل دریایی و تا شهر قشم حدود ۲۹ مایل دریایی می‌باشد. این جزیره ارتفاعات پست آهکی دارد و بلندترین نقطه آن کوه ناکس با ۱۰۶ متر ارتفاع است. طولانی‌ترین قطر آن از «روستای هنگام کهنه» تا «روستای هنگام جدید» ۹ کیلومتر است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت جزیره هنگام برابر با ۵۲۱ نفر (۱۴۶ خانوار) بوده است که از این تعداد ۴۹۶ نفر (۱۳۸ خانوار) در هنگام جدید، ۱۹ نفر (۶ خانوار) در هنگام قدیم و ۶ نفر (۲ خانوار) در قیل زندگی می‌کردند. بیشتر مردم هنگام به گویش بندری قشمی سخن می‌گویند.
فعالیت اقتصادی در جزیره هنگام، که بیشتر اهالی از دیرباز به آن مشغول بوده‌اند، ماهیگیری بوده است و هم‌اکنون فروش صدف، تولید صنایع دستی و پذیرایی از گردشگران در رستوران‌های محلی و اقامتگاه‌های بوم‌گردی نیز از جمله فعالیت‌های مردم جزیره است. پرورش ماهی و میگو در قفس نیز از جمله فعالیت‌های آبزی‌پروری جزیره هنگام است.
حیات وحش جزیره هنگام به خصوص دلفین‌ها، جبیرها، لاک‌پشت پوزه عقابی و خاردم مصری از جاذبه‌های این جزیره اند. ساحل نقره‌ای جزیره که به دلیل وجود برخی از مواد معدنی براق به این رنگ درآمده، نیز از دیگر جاذبه‌های جزیره است. در برخی از مواقع سال، در هنگام شب، ساحل جزیره به دلیل حضور فیتوپلانکتون‌ها به رنگ آبی فسفری در می‌آید.
کشتی به گل نشسته پرتغالی‌ها نیز جاذبه‌ای مربوط به دوران صفویه است. بازار سنتی هنگام جدید نیز محل فروش صنایع دستی، روغن‌های محلی، ادویه‌جات و ترشی‌جات بومیان هنگام است. در نزدیکی روستای قیل سنگ مادر و دختر وجود دارد که بنا به افسانه‌های محلی مادر و دختری در زمان فرار از دست ستمگران و برای گیر نیفتادن، از خدا طلب کمک می‌کنند که خدا نیز آنان را سنگ می‌کند تا از ستم در امان بمانند.

نظرات

جزیره هنگام

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

جزیره هنگام

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

تالاب توپراق کندی

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
تالاب توپراق کندی
توضیحات
تالاب تپراق کندی به عنوان یکی از زیباترین جلوه‌های طبیعت شهرستان پارس‌آباد در استان اردبیل که در حدود یک کیلومتری با مرز کشور جمهوری آذربایجان قرار دارد. این تالاب از لحاظ تنوع گونه‌های گیاهی و جانوری و زیبایی‌های بکر، زبانزد عام و خاص بوده و سالیانه میزبان هزاران پرنده مهاجر از شمال کشور روسیه نیز است.

عمق تالاب توپراق کندی ۸ متر و مساحت آن ۱۵ هکتار در ضلع جنوبی روستای تپراق کندی از توابع بخش اسلام‌آباد شهرستان پارس‌آباد قرار داشته و فاصله این روستا با تالاب در حدود ۲۰۰ متر می‌باشد. عمده منبع تأمین کننده آب این تالاب چشمه های بالادست که منشا آنها رود همیشه خروشان ارس می‌باشد. این تالاب یک تالاب نیمه‌طبیعی است که در نتیجه فعالیت‌های انسانی و ایجاد بانکت (سیل‌بند) در ساحل رودخانه مرزی برای جلوگیری از پیشروی فرسایشی رودخانه در خاک ایران به‌وجود آمده‌است.
چنگر، خوتکا، اردک سرسبز، اردک ارده ای، اردک سر حنایی، کفچه نوک، طاووسک، باکلان کوچک، باکلان بزرگ از پرندگانی هستند که در این تالاب زیست می‌کنند.
طی سرشماری انجام یافته از تالاب، بیش از ۱۰ گونه پرنده به تعداد هزار و ۵۰۰ قطعه در تالاب سرشماری شده‌است.
این تالاب در سال ۱۳۸۰ مورد تصویب هیئت وزیران قرار گرفته است به عنوان منطقه نمونه گردشگری در سال ۱۳۸۸ با درجه استانی، مورد تصویب هیئت دولت قرار گرفته‌است.

نظرات

تالاب توپراق کندی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

تالاب توپراق کندی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

رود دالکی

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
رود دالکی
توضیحات
رود دالِکی از رودهای جاری در استان فارس و استان بوشهر است. جغرافی‌نویسان در گذشته، رود دالکی را به نام رود اَخشین نیز نامیده‌اند. دالکی یک رود دائمی به طول ۲۲۵ کیلومتر با دبی کم و شیب متوسط ۸ درصد است. این رود که حوزه آبریز آن حله است در مسیر کلی خود که به سمت جنوب غربی است، از شهرستان‌های کازرون، دشتستان و بوشهر در استان‌های فارس و بوشهر و شهر دالکی عبور می‌کند.

دالکی از ارتفاعات بین دریاچه پریشان و دشت ارژن در غرب شیراز سرچشمه می‌گیرد و پس از عبور از شهرستان کازرون و دریافت آب رودخانه‌های سرخون و شیرین‌رود به جانب جنوب غربی جریان می‌یابد و وارد دشتستان می‌شود و در نهایت به تالاب حله سرریز می‌شود.
رود دالکی پس از مشروب نمودن اراضی وحدتیه و سرقنات و شهر دالکی به جریان خود ادامه داده و پس از وارد شدن آب چشمه‌های گوگردی که از کوه‌های مجاور آن سرچشمه گرفته و به آن سرازیر می‌شود در جنوب شرقی شهر آب‌پخش به رودخانه شاپور متصل شده و در نزدیکی روستایی به نام «رمله» به خلیج فارس می‌ریزد. این رود با توجه به شهر دالکی به رود دالکی شهرت دارد ولی پس از دریافت آب شاهپور، حله نامیده می‌شود. رود دالکی در مناطق کوهستانی پر تلاطم ولی در ناحیه هموار دشتستان نسبتاً آرام است. آب آن به علت گذشتن از اراضی نمکی مایل به شوری است.
وسعت حوزه آبریز این رودخانه ۱۹۰٫۵ کیلومتر مربع است. میزان آبدهی آن به وسیله ایستگاه دالکی اندازه‌گیری می‌شود. به موجب آمار به دست آمده میانگین ۲۰ ساله آبدهی این رودخانه ۴۱۶ میلیون مترمکعب و دبی سیلابی آن با تناوب ۱۰۰ ساله ۵۴۰٫۲ مترمکعب در ثانیه است.

نظرات

رود دالکی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

رود دالکی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

غار سهولان

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
غار سهولان
توضیحات
غار سَهولان در روستای سهولان، ۴۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر مهاباد در مسیر جاده برهان و روستای عیسی کند واقع شده‌است. این غار میان شهرستان مهاباد و شهرستان بوکان قرار گرفته‌است. از سمتِ شهر بوکان تنها ۲۵ کیلومتر فاصله دارد.

سهولان در زبان کردی به معنی یخبندان است و مردم محلی، غار را «کونه کۆتر» یعنی لانه کبوتر نیز می‌نامند. دلیل این نامگذاری وجود تعداد زیادی لانه کبوتر درون غار است. این غار در فهرست آثار طبیعی ملی ایران قرار دارد.
تاریخ کشف غار مشخص نیست، به این دلیل که همیشه در حوالی آن، روستاها و مناطق مسکونی بوده و مردم همواره از آن به عنوان پناهگاه و محلی برای شکار استفاده کرده‌اند؛ ولی به‌طور رسمی ژاک دمورگان همراه اهالی روستای سهولان دست به ساختن کلک (قایق چوبی کوچک) زدند و از مسیر ابی دیدن کردن و یک کروکی از غار کشیدند که ۶۰ درصد با واقعیت کنونی همخوانی دارد. تاکنون حدود ۲۵۰ متر از محدوده خشکی و ۳۰۰ متر از محدوده آبی این غار زیبا کشف شده‌است. غار سهولان در درون خود دریاچه ای جای داده که گاه عمق آن به حدود ۶۰ متر می‌رسد.
ارتفاع سقف غار از کف دریاچه در حدود ۵۰ متر است. دمای درونی غار نیز در مقایسه با دمای بیرن از غار قریب به ۱۵ درجه خنک تر و بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد است. غار سهولان، دومین غاز بزرگ آبی ایران، بعد از غار علیصدر است و قایق‌سواری در دریاچه آن یکی از جذاب‌ترین جاذبه‌های این غار است. آب این دریاچه‌ها از سفره‌های زیرزمینی و جوشش چشمه‌ها تأمین می‌شود. غار سهولان دارای دو ورودی است که یکی از ورودی‌ها اصلی است. در بدو ورود به غار نیز در حدود ۱۰۰ پله بتنی تعبیه شده‌است تا کار ورود به داخل غار را آسان‌تر کند.
ارتفاع سقف غار تا سطح دریاچه آن به ۵۰ متر می‌رسد و عمق آب در برخی جاها به ۳۰ متر می‌رسد. اختلاف دمای درون و بیرون غار بین ۱۰ الی ۱۵ درجه‌است.

نظرات

غار سهولان

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

غار سهولان

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت‌شده انگوران

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
نام های دیگر: منطقه حفاظت‌شده انگوران
توضیحات
پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت‌شده انگوران یکی از کهن‌ترین مناطق حفاظت‌شدهٔ ایران است که در مرز ۳ استان زنجان، آذربایجان غربی و کردستان قرار گرفته است. منطقه انگوران حدود ۱۲۵ هزار هکتار (۱۲۵۰ کیلومتر مربع) وسعت دارد که نزدیک به ۳۰ هزار هکتار آن پناهگاه حیات وحش و بقیه به عنوان منطقه حفاظت‌شده تعیین شده‌اند.

انگوران، منطقه‌ای کوهستانی است و زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی خنک دارد و از نظر تقسیمات کشوری در شهرستان ماه‌نشان در بخش غربی استان زنجان قرار دارد. این منطقه یکی از بهترین زیستگاه‌های قوچ و میش ارمنی در ایران محسوب می‌شود.
منطقه حفاظت‌شده انگوران یکی از قدیمی‌ترین مناطق تحت حفاظت ایران است که حفاظت از آن از سال ۱۳۴۹ آغاز شده است. پناهگاه حیات وحش انگوران نیز که در جنوب شرق منطقه حفاظت‌شده انگوران واقع شده از سال ۱۳۴۹ تحت حفاظت قرار گرفته و از سال ۱۳۵۴ نیز به پناهگاه حیات وحش تبدیل شده است. بر پایه آخرین آمار رسمی سازمان حفاظت محیط زیست ایران، وسعت انگوران ۹۳٬۰۹۵ هکتار و وسعت پناهگاه حیات وحش انگوران ۲۹٬۸۲۹ هکتار است.
رودخانه‌های قزل‌اوزن و انگوران رود از منطقه انگوران می‌گذرند. قزل اوزن از رودهای پرآب کشور است که پس از پیوستن به شاه‌رود، رود، سفیدرود را تشکیل می‌دهد. این رودخانه زیستگاهی برای ده‌ها گونه پرنده آبزی، ۷ گونه دوزیست به همراه لاک‌پشت، مار آبی و سمور آبی و ۸ گونه ماهی است. ۸ گونه ماهی این رودخانه کپور، سس، سیاه کولی، زردپر (سرخ‌پر)، ماهی سیم، اشپله و ماشگ ماهی نام دارند.
بسیاری از پستان‌داران گوشت‌خوار بومی ایران همچون خرس قهوه‌ای، پلنگ ایرانی، گرگ خاکستری، کفتار راه‌راه، گربه جنگلی، شغال، گورکن و روباه قرمز و همین‌طور وشق اورآسیایی و سمور جنگلی که از حیوانات بسیار کمیاب ایران هستند، در این منطقه دیده شده‌اند. قوچ و میش یا همان گوسفند وحشی، کل و بز یا همان بز کوهی، آهوی گواتردار ایرانی و گراز نیز از مهم‌ترین علفخواران بومی انگوران هستند.
در انگوران حدود ۲۰۰ گونه گیاهی مشاهده شده است. درختان و درختچه‌های گردو، بادام وحشی، زرشک، تمشک، پسته وحشی و سنجد و گیاهانی چون بومادران، چوبک، باریجه، گون، کلاه میر حسن، آویشن، کاسنی، فرفیون، شقایق، خلر وحشی، مرغ، تاتوره، پونه، درمنه، جو وحشی، علف پشمکی، کاکوتی، شیر خشت، مرزه وحشی، کنگر، شکر تیغال، گل گاو زبان، شنگ، سریش و گل حسرت، منطقه انگوران را رویشگاه خود ساخته‌اند.
در پژوهش‌هایی که بین سال‌های ۸۰ تا ۸۲ در انگوران انجام شد ۱۰۰ گونه مختلف از پرندگان در این منطقه مشاهده شد که ۱۶ گونه از آن‌ها از پرندگان در معرض خطر انقراض هستند و یکی از آن‌ها یعنی پرنده کوچکی به نام مگس‌گیر قهوه‌ای برای اولین بار در خاورمیانه مشاهده شد. پرندگان شکاری مثل انواع عقاب و شاهین و کرکس و قوش در کنار پرندگان آبزی همچون انواع مرغابی، مرغ سقا، فلامینگو، قو، درنا، خوتکا، باکلان، لک لک، آنقوت، چنگر، بوتیمار و حواصیل و پرندگان دیگری مانند انواع کبک، باقرقره، دارکوب، کوکر، فاخته، تیهو، سبزه قبا، چکاوک، بلدرچین، و قمری از مهم‌ترین پرندگان بومی این منطقه هستند.
معدن سرب و روی انگوران که بزرگ‌ترین معدن سرب و روی خاورمیانه است و بقایای شهر تاریخی تخت سلیمان در نزدیکی منطقه انگوران قرار دارند. دژ باستانی تخت سلیمان در دوره ساسانیان جایگاهی مشابه تخت جمشید در دوره هخامنشیان داشته، و در حدود ۵۰ کیلومتری انگوران به سمت تکاب واقع شده و یک دریاچه کوچک اما ژرف در کنار آن قرار دارد.

تهدیدها و چالش‌ها:
فعالیت‌های معدنی (معدن سرب و روی انگوران) و تخریب زیستگاه‌ها
کاهش وسعت زیستگاه‌های طبیعی در اثر بهره‌برداری انسانی
شکار غیرمجاز گونه‌های نادر مانند پلنگ، قوچ و میش ارمنی
کمبود منابع آبی و خشکیدگی چشمه‌ها و رودخانه‌ها در فصول خشک
تغییرات اقلیمی و افزایش دما و خشکسالی‌های پیاپی
کاهش پوشش گیاهی به دلیل چرای بی‌رویه دام‌ها
آتش‌سوزی‌های فصلی در مناطق مرتفع و جنگلی
آلودگی آب و خاک ناشی از استخراج و فرآوری مواد معدنی
خطر انقراض پرندگان کمیاب و پستانداران نادر در اثر تخریب زیستگاه‌ها

نظرات

پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت‌شده انگوران

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت‌شده انگوران

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

دریاچه نئور

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
دریاچه نئور
توضیحات
دریاچه نُئور دریاچه‌ای واقع در استان اردبیل است. این دریاچه در شرق استان اردبیل و در ۴۸ کیلومتری جنوب شرقی شهر اردبیل به طرف خلخال در یکی از دره‌های کوهستان باغرو در رشته کوه‌های مابین اردبیل و تالش و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. دریاچه نئور با مساحتی بالغ بر ۲۱۰ هکتار مشتمل بر دو دریاچه کوچک و بزرگ است که در فصل بهار به هم می‌پیوندند و دریاچه واحد را به وجود می‌آورند. عمق متوسط دریاچه حدود ۵ متر است.

دریاچه نئور یک دریاچه طبیعی و آب شیرین می‌باشد که در بلندیهای باختری رشته کوه باغرو بر روی ولکانیت پرفیر آندزیتی – ائوسن بالایی ایجاد شده‌است. در سال ۱۳۶۶ به منظور ذخیره آب جهت استفاده‌های کشاورزی سدی در تنها خروجی دریاچه (قانلی دره) احداث و مورد بهره‌برداری قرار گرفت .
بارندگی مناسب و وجود چشمه‌های فراوان سبب پایداری وضعیت دریاچه شده ضمن آنکه هوای مطبوع منطقه زمینه بسیار مناسبی برای جذب گردشگر خصوصاً در اوقات گرم سال را فراهم کرده‌است. این منطقه دارای پوشش گیاهی متنوعی از گیاهان خشکی زی و آبزی است. دریاچه نئور زیستگاه برخی از گونه‌های پرندگان مهاجر عبوری است.
محدوده دریاچه نئور، به دلیل ضوابط خاص موجود بر این منطقه، که به‌عنوان یک منطقه حفاظت شده زیست‌محیطی تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد. شکار هر گونه پرنده آبی در این دریاچه ممنوع بوده لذا عوامل خاص طبیعی و انسانی حیات وحش این منطقه را تهدید نمی‌کند. ارزش تالابها: این دریاچه دارای ارزشهای زیستگاهی – اکوتوریستی – زنبور داری – کشاورزی و دامداری می‌باشد.
نزولات جوی منبع اصلی تأمین آب چشمه‌های ورودی و دریاچه می‌باشد. در اطراف دریاچه چشمه‌های گسلی فراوانی وجود دارد که دبی آب این چشمه‌ها بر حسب مقادیر نزولات برفی سالیانه و پایداری برف چالها در ایام گرم و موقعیت آن‌ها متفاوت می‌باشد. وجود چشمه‌های متعدد حوضه آبریز دریاچه نئور از مهم‌ترین منابع تأمین آب دریاچه به‌شمار می‌رود.
این دریاچه دارای نوعی ماهی به نام قزل‌آلای رنگین کمان می‌باشد. هر ساله به میزان اندک بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان جهت کنترل جمعیت گامارس‌های موجود در دریاچه‌های رهاسازی می‌گردد. در شهریورماه مسابقه تفریحی تحت عنوان «مسابقه ماهیگیری» در این دریاچه بین دوستداران صید ماهی انجام می‌شود.
ماهی‌های دریاچه نئور هر سال پیش از زمستان صید و جمع‌آوری می‌شوند زیرا در اثر یخ زدن دریاچه این ماهی‌ها نمی‌توانند در زمستان زنده بمانند و پس از زمستان دوباره ماهی‌های کوچک پرورشی در نئور رها می‌شوند. البته با خیانت محیط زیست ماهی‌های قزل آلا از بین رفته‌اند و جای آن را سیم کپور گرفته‌است حدود ده سال است دیگر خبری از قزل آلا نیست و محیط زیست نیز کاری در این مورد انجام نمی‌دهد.
در سال‌های اخیر برای کنترل جمعیت ماهی کاراس که گونه غیر بومی و آلاینده است، اردک ماهی رهاسازی شده که توانسته تعادل را به دریاچه برگرداند اردک ماهی از ماهی کاراس، قورباغه و مار... تغذیه می کنند. البته اردک ماهی نیز به نوبه خود تهدیدی برای ماهی های قزل آلای دریاچه میباشد.
طبق برنامه فرمانداری اردبیل در کنار دریاچه نئور هیچ گونه ساخت و ساز نخواهد بود و روستای عباس‌آباد در نزدیکی و مسیر دسترسی دریاچه قرار دارد برای ساخت هتل، پارکینگ، رستوران و دیگر امکانات توسعه‌ای منطقه در نظر گرفته شده و تصویب شده‌است تا به محیط زیست منطقه حفاظت شده آسیب وارد نشود.
روستای هدف گردشگری عباس‌آباد دارای یک جاده آسفالته به طول هشت کیلومتر تا جاده اصلی اردبیل سرچم می‌باشد

نظرات

دریاچه نئور

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

دریاچه نئور

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

دریاچه کیو

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
دریاچه کیو
توضیحات
دریاچه کیو (به لری: سراو کیاو) دریاچه‌ای طبیعی است که در شمال غرب خرم‌آباد واقع شده‌است. مساحت دریاچه ۷ هکتار و عمق آن بین ۳ تا ۷ متر است. این دریاچه که یکی از دریاچه‌های طبیعی درون‌شهری ایران به‌شمار می‌رود، زیستگاهی مناسب برای جانوران آبزی و پرندگان بومی و مهاجر است.

تا پیش از سال‌های ۱۳۵۴ و ۱۳۵۵ خورشیدی در جایگاه کنونی این دریاچه چشمه‌ای به نام «سراب کیو» وجود داشت که اکنون نیز بخش عمده آب دریاچه از این چشمه واقع در قسمت شمال شرقی آن تأمین می‌شود. دریاچه کنونی در طول سال‌های ۱۳۵۴–۱۳۵۵ و در زمان شهرداری علی‌محمد ساکی ساخته شد. ساکی و دست‌اندرکاران وقت شهرداری خرم‌آباد با بررسی دریاچه و فضای اطراف آن، در ظرف چند سال با اقدامات گسترده‌ای آغاز به تکمیل آن نمودند که از جمله این اقدامات بنا نهادن، شکل‌دهی و استانداردسازی دریاچه به صورت کنونی، احداث مهمان‌سرای جهان‌گردی و احداث امکانات رفاهی-تفریحی همچون شهر بازی در اطراف دریاچه بود.
کیاوو در لری خرم‌آبادی به معنی کبودرنگ و آبی است و دلیل استفاده آن آب زلال و عمیق این دریاچه است که به رنگ آبی و نیلی دیده می‌شود.
آب دریاچه از چشمه تأمین می‌شود و به لحاظ ویژگی‌های خاص خود می‌تواند به عنوان یکی از مراکز جذب گردشگر تبدیل شود. در کنار این دریاچه امکانات تفریحی، شهربازی و چشم‌انداز زیبایی وجود دارد. کیو یک دریاچه و سرآب فصلی است، اما شهرداری خرم‌آباد هم‌اکنون آب سرچشمه دائمی گلستان که در زیر قلعه فلک‌الافلاک قرار دارد را به منظور دائمی کردن دریاچه کیو داده‌است.
در سال‌های اخیر اقداماتی در جهت حفاظت از منابع تأمین‌کننده آب دریاچه و همچنین چراغ گذاری و ترمیم نرده‌های اطراف دریاچه صورت گرفته‌است همچنین طرح‌هایی برای ایجاد فواره و آب‌نما در دریاچه در دست بررسی است. همچنین طرح انتقال آب چشمه گلستان به دریاچه کیو باعث دائمی شدن آن و خشک نشدن آن در نیمی از فصل‌های سال است.
در خرداد سال ۱۳۹۳ مردم شهر خرم‌آباد با تشکیل یک زنجیره انسانی گرداگرد سرآب این دریاچه از مصرف بهینه منابع آب در ایران حمایت کردند.

نظرات

دریاچه کیو

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

دریاچه کیو

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

غار علیصدر

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
غار علیصدر
توضیحات
غار علیصدر از غارهای تالابی ایران و از معدود غارهای آبی جهان است. علی‌صدر همچنین دارای طولانی‌ترین مسیر قایق‌رانی درون غار در جهان است. غار علی‌صدر بیست و سومین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۱۵ دی ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

غار علیصدر در ارتفاعات ساری قیه نزدیک روستای علی‌صدر شهرستان کبودراهنگ در استان همدان واقع شده‌است. ارتفاع غار از سطح دریا ۲۱۰۰ متر است. محوطه غار دالان‌های پیچ در پیچ و دهلیزهای متعددی دارد. غار به طول ۱۱ کیلومتر است که به علت دشوار بودن مسیر، ۳ کیلومتر آن کشف شده‌است. از مجموعه رشته آبها، دریاچه بزرگی در درون غار به وجود آمده و از این رو نفوذ به ژرفای غار تنها با قایق میسر است. غار علی‌صدر یکی از دیدنی‌های جهانگردی استان همدان است.
زمین شناسان قدمت سنگ‌های این غار را به دوره ژوراسیک از دوران دوم زمین‌شناسی (۱۹۰–۱۳۶ میلیون سال قبل) نسبت‌ می‌دهند.
آنچه غار علی‌صدر را از سایر غارهای آبی جهان متمایز می‌کند، سهولت استفاده از کانال‌های آبی درون آن است که به سبب وسعت آن به‌راحتی می‌توان در آن طی مسیر کرده و با قایق‌های معمولی از درون آن‌ها گذشت. براساس همین گزارش شکست‌های زیادی در رشته علی صدر وجود دارد. بین ۳–۲ شکست در هر متر. به‌علاوه تعدادی سوراخ قیفی شکل در فواصل ۲–۱ متری مشاهده می‌شود که هر دو مشخصه، نفوذ سریع آب‌های سطحی را تسهیل می‌کند. علاوه بر این‌ها ارتفاع آب در غار علیصدر در عمیق‌ترین نقطه به ۱۴متر می‌رسد.
همانگونه که گفته شد، اهالی روستا از این غار به عنوان مخزن و «سد» استفاده می‌کرده‌اند. از طرف دیگر، در بنچاقها و اسناد روستا، نام ده «علی سد»، ولی در شناسنامه‌های اهالی، «علی سرد» ذکر شده. در زمان احداث جاده برای روستا در سال ۱۳۵۰، پیمانکار مجری در تابلوی راهنمای پروژه نام جاده را «علیصدر» نوشت و از آن زمان به بعد، این نام برای روستا و غار مصطلح شد. با اینکه مردم امروزه اسم این غار را «علی صدر» می‌نامند، ولی در اصل اسم این غار به دلیل آبی که در آن وجود دارد و جزو آب‌های سرد است، «علی سرد» می‌باشد.

نظرات

غار علیصدر

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

غار علیصدر

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

غار نمکدان

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
نام های دیگر: غار نمکی ۳N، غار نمک قشم و غار سه مرد برهنه
توضیحات
غار نمکدان که به نام‌های غار نمکی ۳N، غار نمک قشم و غار سه مرد برهنه (به انگلیسی: ۳N Cave / Cave of three nudes) نیز معروف است در جزیرهٔ قشم و طولانی‌ترین غار نمکی جهان است. طول کشف‌شدهٔ این غار ۶٬۶۰۰ متر است. به علت صعب‌العبور بودنِ بعضی از قسمت‌های غار و ناشناخته و کشف نشده ماندنِ بعضی از قسمت‌ها، هنوز طول نهایی آن مشخص نیست و انتظار می‌رود بیشتر از این باشد. این غار در ادبیات محلی به غار نمکدون یا غار کانی نیز معروف است که دلیل آن قرارگیری روستای کانی در نزدیکی آن و در محدودهٔ ژئوسایت نمکدان است.

کشف این غار در سال ۱۹۹۸ به وسیلهٔ مهندسان زمین‌شناس جمهوری چک (Charles University in Prague, Czech Academy of Sciences) و با همکاری دانشگاه شیراز انجام گرفت.
در طول این پروژه، مهندسان جمهوری چک از ۱۶ گنبد نمکی بازدید کردند و بیش از ۶۰ غار را کشف کردند و توانستند از ۳۰ تا از غارها نقشه‌برداری کنند. آنان از غار نمکدان، هرمز و جهانی به عنوان جذاب‌ترین و شگفت انگیزترین گنبدهای نمکی و غارهای نمکی یاد کردند.
کشف طولانی‌ترین غار نمکی جهان یعنی «غار نمکدان قشم» مهمترین دستاورد این پروژه تحقیقاتی بود. نتایج این پروژه تحقیقاتی، غار نمکدان را از بی‌نامی درآورد و به شناخته شده‌ترین و طولانی‌ترین غار نمکی جهان تبدیل کرد.
نتایج پروژه غار نمکدان قشم به سرعت در خبرگزاری‌ها و رسانه‌های صوتی و تصویری و مجلات معتبر منتشر شد و از تلویزیون جمهوری چک و ایران و بی‌بی‌سی و نشنال جغرافی پخش شد.
به دلیل کشف و مستندسازی و جهانی شدن پروژه غار نمکدان، بخشی از جزیره قشم در سال ۲۰۰۶ به عنوان ژئوپارک قشم اعلام شد و در لیست یونسکو ثبت شد.
این غار با نام غار نمکی ۳N در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۰۸ با شماره ثبت ۱۷۳ به ثبت فهرست میراث طبیعی ایران رسید.
غار نمکدان به عنوان یکی از ژئوسایت‌های ژئوپارک قشم، از سال ۱۳۸۵ به عضویت شبکهٔ جهانیِ ژئوپارک‌های تحت حمایت یونسکو درآمده‌است.
این غار دارای پتانسیل بالایی است و امید می‌رود تلاش‌ها ادامه یابد و طولانی‌ترین غار نمکی جهان به صورت مستقل هم در یونسکو به ثبت برسد.

نظرات

غار نمکدان

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

غار نمکدان

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

دریاچه هفت‌برم

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
دریاچه هفت‌برم
توضیحات
دریاچه هفت‌برم نام یکی از دریاچه‌های استان فارس می‌باشد. بَرْم در فارسی به معنی تالاب و آبگیر است. یکی از اکوسیستم‌های آب شیرین استان فارس، دریاچه‌های هفت‌برم می‌باشد که شامل چهار آبگیر دائمی و سه آبگیر فصلی است مساحتهای برخی از پهنه‌های آبی آبگیرهای دائمی بیش از ۲۰ هکتار می‌باشند.

دریاچه هفت برم در شهرستان ممسنی بخش دشمنزیاری ۵۵ کیلومتری باختر شیراز و شمال شرقی منطقه حفاظت شده ارژن و پریشان و همچنین مختصات جغرافیایی ۲۹ درجه و ۵ دقیقه عرض شمالی واقع شده و ۱۹۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این دریاچه دارای چشم‌اندازهای بسیار زیبا از تپه ماهورها و برم‌های چند گانه است. آب و هوای آن در زمستان‌ها سرد و خشک و در تابستان‌ها معتدل است. نزدیکی این منطقه به شیراز، تنوع چشم‌اندازها و آب و هوای مطبوع آن سبب شده‌است که در اکثر فصل‌های سال با وجود کمبود امکانات خدماتی و رفاهی، بسیاری از اهالی شهرستان‌های شیراز، کازرون و سپیدان به این مکان مسافرت کنند. دسترسی به این گردشگاه از طریق جاده‌ای فرعی جنب پل قره آقاچ بعد از خان‌زنیان که تا جاده اصلی شیراز - کازرون ۲۲ کیلومتر فاصله دارد صورت می‌گیرد.
یکی از اکوسیستم‌های آب شیرین استان فارس، دریاچه‌های هفت‌برم می‌باشد که شامل چهار آبگیر دائمی و سه آبگیر فصلی است مساحتهای برخی از پهنه‌های آبی آبگیرهای دائمی بیش از ۲۰ هکتار می‌باشند. مجموعه دریاچه‌های هفت برم به دلیل دارا بودن شرایط مناسب زیستگاهی و حضور عوامل اکولوژیکی مساعد نظیر پوشش گیاهی و آب شیرین از مناطق جذب و تجمع پرندگان آبزی مهاجر می‌باشد. آب دریاچه‌های هفت‌برم از ریزشهای جوی و چشمه‌های پیرامون آن‌ها تأمین می‌شود. لیکن باید اشاره نمود که به دلیل دخل و تصرفات انجام شده توسط اهالی و تبدیل اراضی مرتعی حاشیه آبگیرها، منطقه دچار فرسایش خاک شده، رسوبات وارده سبب تغییر شرایط اکولوژیک در این اکوسیستم‌ها گردیده‌اند که در کاهش سطح آبی این منابع تأثیر گذارده‌اند.
باتوجه به اینکه منطقه از مناطق ویژه گردشگری استان فارس می‌باشد ولی متأسفانه بدون اخذ مجوز حفر چاه و اخذ تغییر کاربری دخل و تصرفهایی صورت گرفته‌است که در آینده نزدیک به دیس مرف شدن دریاچه‌ها کمک می‌نماید. در صورتی که اگر توسط ارگانهای محیط زیست، منابع طبیعی، شهرداری خان‌زنیان و اداره میراث فرهنگی و گردشگری فارس طرح توجیهی براساس توان اکولوژیکی منطقه تهیه می‌گردید و به در این منطقه ۶ ماه اول سال گردشگری و حفاظت ۶ ماه بعد حفاظت از پرندگان مهاجر صورت می‌گرفت می‌توانست به یکی از مناطق نمونه گردشگری جهان تبدیل گردد.
این منطقه دارای اقلیم سرد و خشک در زمستان و معتدل در تابستان است و به دلیل همین آب‌وهوا، از جمله مقاصد محبوب برای سفرهای کوتاه‌مدت شهروندان شیراز، کازرون، سپیدان و روستاهای اطراف محسوب می‌شود. چشم‌اندازهای طبیعی تپه‌ماهورها، چندین برک (آبگیر) و پوشش گیاهی مناسب، زیبایی خاصی به منطقه بخشیده‌اند که همراه با تنوع زیستی، ارزش اکولوژیک قابل‌توجهی دارد.
دریاچه‌های هفت‌برم از جمله مهم‌ترین اکوسیستم‌های آب شیرین در استان فارس به شمار می‌آید. پوشش گیاهی مناسب، وجود منابع آب دائمی و فصلی و ویژگی‌های زیستگاهی مطلوب، موجب حضور گونه‌های مختلف پرندگان آبزی مهاجر و بومی در این منطقه شده است. حضور این پرندگان، نقش به‌سزایی در پویایی اکولوژیکی منطقه ایفا می‌کند.
در سال‌های اخیر، دخل و تصرفات انسانی نظیر تغییر کاربری اراضی مرتعی پیرامون دریاچه‌ها، حفر چاه‌های غیرمجاز و تبدیل زمین‌های اطراف به مزارع، باعث بروز فرسایش خاک و ورود رسوبات به آبگیرها شده و تراز سطح آب را کاهش داده است. این معضلات به تدریج شرایط اکولوژیکی منطقه را دگرگون کرده و حیات زیستی آن را تهدید می‌کند.
با وجود کمبود زیرساخت‌های خدماتی و رفاهی، هفت‌برم به عنوان یکی از مناطق سرسبز اطراف شیراز، هر ساله در فصل بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است. چشم‌اندازهای طبیعی، نزدیکی به جاده اصلی و امکان دسترسی آسان، این مکان را به یکی از ظرفیت‌های گردشگری در استان فارس تبدیل کرده است. از طرف دیگر، توسعه گردشگری بی‌رویه و استفاده نادرست از منابع بدون توجه به ظرفیت‌های اکولوژیکی، می‌تواند تهدیدی جدی برای پایداری زیست‌بوم منطقه باشد.

نظرات

دریاچه هفت‌برم

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

دریاچه هفت‌برم

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

دریاچه مهارلو

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
نام های دیگر: دریاچه نمک
توضیحات
دریاچهٔ مَهارلو که به نام دریاچهٔ نمک نیز شناخته می‌شود، از دریاچه‌های استان فارس در ایران است. این دریاچه در ۲۰ کیلومتری جنوب شرق شیراز میان این شهر و سروستان قرار گرفته و مساحت آن ۶۰۰ کیلومتر مربع است. بیشترین طول این دریاچه ۲۸ کیلومتر و بیشترین عرض آن ۱۵ کیلومتر است و ژرفای آن در عمیق‌ترین بخش به ۳ متر می‌رسد.

دریاچه مهارلو با ابعاد ۲۸ در ۱۵ کیلومتر و مساحت ۲۳۰ کیلومتر مربع در ارتفاع ۱٬۴۶۱ متری از سطح دریا در ۲۰ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر شیراز و در باختر دریاچهٔ بختگان قرار گرفته است. دریاچهٔ مهارلو خاوری‌ترین بخش جلگهٔ شیراز است. مهارلو دارای آبی بسیار شور است و در فصل‌های خشکی یکی از کانسارهای بزرگ نمک ایران به‌شمار می‌آید. فرآوری نمک از این دریاچه توسط مجتمع استحصال نمک وابسته به پتروشیمی شیراز انجام می‌شود. آب این دریاچه از نوع کلرید سدیم- منیزیم و سولفات سدیم است و در فصل‌های خشک سال، یکی از کانسارهای بزرگ نمک ایران محسوب می‌شود.
سه رودخانه فصلی سلطان‌آباد، سروستان و رودخانهٔ خشک دریاچهٔ مهارلو را تغذیه می‌کنند. رودخانهٔ خشک، رودخانه‌ای فصلی است که از شهر شیراز می‌گذرد و بیشتر آب سیلاب را در هنگام وقوع بارش‌های شدید به بستر دریاچه می‌رساند. آب دریاچه به‌طور معمول در پایان تابستان تبخیر می‌شود و بستر سفید دریاچه را در معرض دید قرار می‌دهد. در اواسط تابستان و به دلیل میزان تبخیر بالا و غلظت نمک، آب دریاچه به علت وجود نوعی جلبک، قرمز مایل به صورتی می‌شود. آب چند چشمه نیز عمدتاً از قسمت‌های غربی و شمالی وارد این دریاچه می‌شوند.
این دریاچه در سال‌های اخیر دو دوره شاهد خشکی عمده بود. در خشکسالی سال ۱۳۸۷ حدود ۹۰ درصد دریاچهٔ مهارلو خشک شد و از این دریاچه به غیر از نیزارها و تالاب‌های اقماری چیزی به‌جا نماند. در پی این خشکسالی از جمعیت ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار قطعه‌ای پرنده فلامینگو در دریاچهٔ مهارلو در سال ۱۳۸۷ خورشیدی تنها حدود ۵ هزار فلامینگو باقی ماند. این دریاچه در سال ۱۳۹۵ خورشیدی نیز به‌طور صد در صد خشک شد و کلانشهر شیراز را در خطر طوفان‌های نمک و ریزگردهای کشنده قرار داد. کارشناسان خشکی دریاچه را به سبب ساخت دو سد درودزن و سیوند می‌دانستند که در بالادست دریاچه جای دارند.
دریاچه مهارلو پناهگاه حیات‌وحش و زیستگاه پرندگان مهاجر است. این پرندگان اگر شرایط زیست خوب باشد تا میانهٔ پاییز در بخش‌های تالابی فارس از جمله دریاچه مهارلو می‌مانند. مهم‌ترین گونهٔ پرنده این دریاچه فلامینگو است. شور بودن آب دریاچه مهارلو موجب سازگاری این پرنده می‌شود؛ چراکه غذای اصلی فلامینگوها سخت‌پوستی شور پسند به نام آرتمیا است و در آب مهارلو فراوان یافت می‌شود. علاوه بر فلامینگوها پرندگانی چون آنقوت، تنجه، انواع کاکایی و همچنین گیلانشاه بزرگ، سلیم کوچک، انواع آبچلیک‌ها، حواصیل، اردک سبز و مرغابی در این تالاب زندگی می‌کنند.
به دلیل شوری بیش از حد آب هیچ ماهی در این دریاچه زندگی نمی‌کند. در گوشه و کنار محیط آن می‌توان خزندگانی مانند مارمولک، سوسمار، مار و لاک پشت را مشاهده کرد. برخی از دوزیستان نیز در مجاورت دریاچه زندگی می‌کنند. در اطراف دریاچه همچنین گونه‌های متنوعی از جانوران همچون شغال، گربه وحشی، کفتار و روباه نیز مشاهده می‌شوند.
این دریاچه در فصل‌های پرآب به رنگ آبی است.[۸] از شروع بهار با گرم‌تر شدن آب و افزایش تابش نور، رشد جلبک‌ها زیاد می‌شود. مواد مغذی وارد شده از فاضلاب شهری و کشاورزی به رشد و تکثیر هرچه‌بیش‌تر آن‌ها و باکتری‌های شورپسند (هالوفیل) کمک می‌کند. با افزایش دما و تبخیر در تابستان شوری دریاچه نیز افزایش می‌یابد. زندگی و رشد جلبک دونالیلا سالینا و باکتری‌های شورپسند در این شرایط تغییر می‌کند، و آن‌ها برای محافظت از خود در برابر تابش بسیار زیاد ماده‌ای سرخ‌رنگ به نام آستاکسانتین (نوعی بتاکاروتن) تولید می‌کنند، که موجب دگرگون‌شدن رنگ آب دریاچه به صورتی می‌شود.
جلبک دونالیلا سالینا برخلاف تصور عموم سمی و خطرناک نیست و از آن در صنعت غذایی، تولید دارو و لوازم آرایشی به‌عنوان رنگ‌دانه استفاده می‌شود. این جلبک غذای سخت‌پوست آب شور به نام آرتمیا است که در آب دریاچه مهارلو نیز زندگی می‌کند. پرندگانی چون فلامینگو از آرتمیا تغذیه می‌کنند. آرتمیا در صنعت پرورش ماهی اهمیت زیادی دارد و در پرورش ماهی‌های خاویار، زینتی و میگو از آن استفاده می‌کنند.

تهدیدها و چالش‌ها:
خشکسالی‌های شدید و کاهش بارندگی
تبخیر بالا به دلیل گرمای زیاد منطقه
ساخت سدهای درودزن و سیوند و کاهش ورود آب به دریاچه
افزایش شوری آب و نابودی تنوع زیستی
مرگ و کوچ پرندگان مهاجر مانند فلامینگوها
ورود فاضلاب شهری و کشاورزی و افزایش آلودگی آب
رشد بی‌رویه جلبک‌ها در اثر ورود مواد مغذی
تخریب زیستگاه‌های اطراف دریاچه و کاهش جمعیت جانوران

نظرات

دریاچه مهارلو

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

دریاچه مهارلو

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

تالاب بین‌المللی کمجان

توضیحات بیشتر
زیرعنوان
تالاب بین‌المللی کمجان
توضیحات
تالاب بین‌المللی کمجان از جمله تالاب‌های مهم کشور است و در نخستین کنوانسیون بین‌المللی تالاب‌ها در رامسر ثبت و به تأیید رسیده است. این تالاب طی هزاره‌ها در مسیر کوچ پرندگان مهاجر قرار داشت و طبق نظر مجامع جهانی و زیست‌محیطی، یک درصد از پرندگان خاورمیانه را در خود جای می‌داد.

تالاب بین‌المللی کمجان با حدود ۴ هزار هکتار مساحت، در فاصله ۱۲۰ کیلومتری شمال شرق شیراز در روستای کمجان از توابع بخش کربال شهرستان خرامه واقع شده است. مطابق آخرین گونه‌شناسی صورت گرفته، بالغ بر ۱۰۰ گونه پرنده آبزی، کنارآبزی، مهاجر، بومی و نیمه‌مهاجر در حوزه این تالاب توسط سرمحیطبانی شهرستان خرامه شناسایی شدند. به گفته بومیان محلی بخش کربال و به خصوص روستاییان کمجان در کناره‌های تالاب، آهو، گوزن، بز کوهی، گراز، کفتار و گونه‌هایی از گربه‌های وحشی بزرگ‌جثه و کوچک مانند روباه و شغال به وفور مشاهده می‌شود.
در این تالاب گونه‌های متنوعی از گیاهان تالابی و مردابی از جمله نی، لوئی، شوره، درمنه و غیره وجود دارد، که در بعضی نقاط ارتفاع آن‌ها به شش الی هشت متر می‌رسد.

نظرات

تالاب بین‌المللی کمجان

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

تالاب بین‌المللی کمجان

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

فیلتر

نوع محتوا
مشاهیر
علت مرگ
حرفه
شهرت / لقب
تاریخ تولد (شمسی)
تاریخ وفات (شمسی)
تاریخ تولد (میلادی)
تاریخ وفات (میلادی)
جنسیت
جزئیات علت مرگ
حادثهٔ مرتبط
جزئیات حرفه
محل فوت
محل دفن
نام
نام خانوادگی
حوادث و سوانح
نوع حادثه
تاریخ وقوع (شمسی)
تاریخ وقوع (میلادی)
بازهٔ زمانی (شمسی)
ساعت وقوع
مکان
مناطق آسیب‌دیده
تعداد کشته‌شدگان
تعداد مصدومان
تعداد مفقودان
خسارات وارده
مشخصات فنی
بلایای طبیعی
نوع بلای طبیعی
تاریخ وقوع (شمسی)
تاریخ وقوع (میلادی)
بازهٔ زمانی (شمسی)
ساعت وقوع
مکان
مناطق آسیب‌دیده
تعداد کشته‌شدگان
تعداد مصدومان
تعداد آوارگان
خسارات وارده
مشخصات فنی
جاذبه‌های طبیعی ایران
زیرعنوان
پاک کردن فیلترها