نخستین بار صدای او توسط یکی از رادیوهای تهران به نام رادیوی نیروی هوایی پخش شد، و به این خاطر مردم او را تا مدتها به نام روحپرور نیرو هوایی میشناختند.
روحپرور بعدها از خوانندههای لالهزاری شد و به خاطر برخورداری از صدایی قدرتمند در اجرا، به او لقب ام کلثوم ایران را داده بودند. در مورد مرگ وی روایات متفاتی وجود دارد. برخی نقل میکنند روحپرور یعد از انقلاب به ترکیه رفته و سال ۱۳۷۰ در همانجا درگذشته است. برخی نیز مرگ او را در اثر اصابت موشک به خانه اش در طی جنگ ایران و عراق دانستهاند. در نهایت برخی میگویند او پس از انقلاب به رشت می رود و در کوچه و خیابان های رشت می گشته و میخوانده که او را دستگیر می کنند و پس از مدتی فوت میکند.