زلزله ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ رودبار-منجیل به بزرگی ۷٫۴ در ساعت ۲۱:۰۰ به وقت گرینویچ و سی دقیقه بامداد به وقت محلی رخ داد و شهرهای رودبار، منجیل، لوشان و ۷۰۰ روستای اطراف را به نابودی کشاند و به ۳۰۰ روستای دیگر خسارت عمده وارد نمود. کانون ژرفی زمینلرزه مذکور حدود ۱۹ کیلومتری از سطح زمین بود و بر اثر آن یکصد هزار خانه خشتی و گلی با خاک یکسان شدند یا متحمل خسارات عمده گردیدند و بیش از سی و پنج هزار کشته، شصتهزار زخمی و پانصدهزار بیخانمان آن را در لیست مرگبارترین ۱۰ زلزله جهان در صد سال گذشته قرار میدهد. چند ساعت پس از وقوع زمین لرزه اصلی چندین پسلرزه به وقوع پیوست که بزرگی موج لرزهای آنها بیش از ۵ بود. بزرگترین پسلرزه حدود ۱۲ ساعت پس از وقوع زمینلرزه اصلی اتفاق افتاد، که بزرگی آن Mb=۶ گزارش گردید. پس از نصب شبکه لرزهنگاری صحرایی مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران روزانه حدود چند صد پسلرزه ثبت میگردید که بزرگی آنها در مواردی از ۵ تجاوز مینمود. عمق اکثر این پسلرزهها بین ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر متغیر گزارش شدهاست. این زمینلرزه به لحاظ وسعت و شدت از زلزلههای بیسابقه این منطقه در طی سدهٔ اخیر بود که مناطق وسیعی از استانهای تهران، گیلان، آذربایجان شرقی، مرکزی، زنجان، همدان، مازندران، سمنان و شهرهایی از قبیل لاهیجان، رودسر، لنگرود، آستانه اشرفیه، تنکابن، سراب، اردبیل، مشکینشهر، کرج و شهرکهای اطراف بروجرد محور قزوین-رشت و روستاهای رودبار الموت طالقان، فیروزکوه مهدیشهر، شهمیرزاد، زیراب، بوئین زهرا و دهها شهر و روستای دیگر را به لرزه درآورد. وقوع این زمینلرزه در تهران نیز باعث وحشت زیاد مردم شد و بسیاری را از خواب بیدار نمود، لیکن آثاری از ریزش منازل یا تلفات انسانی مشاهده نگردید. برخی از مطبوعات گزارش دادند که تعدادی از منازل مسکونی قدیمی تهران واقع در محلات جنوبی شهر آسیبهای جزئی دیدهاند.