محمدرضا ریاضی (۱۴۰۳-۱۳۲۸)، زادۀ روستای کشه دهستان طرق رود شهرستان نطنز استان اصفهان بود. او در اواخر سال ۱۳۵۳ به استخدام رسمی وزارت فرهنگ و هنر درآمد و در ادارۀ مالی ـ اداری مرکز باستانشناسی فعالیت داشت. از سال ۱۳۵۸ نیز به کتابخانۀ موزۀ ملی ایران منتقل شد. پس از اتمام دوران کارشناسی و کارشناسی ارشد جغرافیا، در دهۀ ۷۰در دانشگاه تهران مقطع کارشناسی ارشد باستانشناسی را نیز به پایان رساند.
محمدرضا ریاضی در کنار همسرش دکتر آرمان شیشهگر پژوهشهای ارزندهای در زمینۀ باستانشناسی و هنر ایران انجام داده بود و مقالهها و کتابهای گوناگونی نوشته و ترجمه کرده بود.
محمدرضا ریاضی افزون بر فعالیتهای تحقیقاتی و پژوهشی در حوزه تاریخ هنر، در کارنامه حرفهای خود ریاست کتابخانه موزه ملی ایران، عضویت در شورای پژوهشی موزه ملی ایران، نماینده سازمان میراث فرهنگی در کمیته حافظه جهانی یونسکو و مدرس تاریخ هنر ایران و جهان در دانشکدههای هنر دانشگاه تهران، الزهرا، شهید بهشتی (بنیاد ایرانشناسی)، دانشگاه هنر، مرکز آموزش عالی میرات فرهنگی، دانشگاه هنر اصفهان را داشته و بیش از ۷۰ کتاب و مقاله در مورد هنر و تمدن ایران و جهان به نگارش درآورده است.
کتابهای «فهرست نسخ خطی موزه ملی ایران»، «کتاب اصفهان»، «راهنمای موزه ملی ایران»، «فهرست نسخ خطی پزشکی کتابخانههای سازمان میراث فرهنگی»، «سیر پژوهشهای فرانسویان در ایران»، «فرهنگ مصور اصطلاحات هنر ایران»، «ترجمه کتاب طرحهای اسلامی»، کتاب «طرحها و نقوش پارچهها و لباسهای ساسانی»، «آثارخانه در ایران»، «فرهنگ مصور نگارههای ورزشی»، «تاریخ هنر جهان» از جمله آثار این نویسنده و پژوهشگر هنری است.