حاج شیخ محمّدتقی مجلسی ابن میرزا محمّدحسن بن میرزا آقا بن میرزا محمّدعلی بن میرزا مهدی بن میرزا محمّدتقی تاجر عباس آبادی. عالم جلیل و فقیه محقق، از مراجع تقلید و مجتهدین عالیقدر اصفهان، از نوادگان دختری علّامه ملّامحمّدباقر مجلسی است که در سال ۱۳۰۸ شمسی در اصفهان متولّد شد.
این عالم پس از طی دروس مقدماتی و سطح در نزد اساتیدی چون شیخ محمدرضا جرقویهای و شیخ محمدحسین مشکینی به قم رفته و نزد حضرات آیات سیّدحسین طباطبائی بروجردی، سیّدمحمّدتقی خوانساری و سیّدمحمّد حجت کوهکمرهای به کسب فیض پرداخت.
سپس به نجف اشرف عزیمت نموده و از درس حضرات آیات سیّدعبدالهادی شیرازی، سیّدعلی علّامه فانی، آقا میرزاهاشم آملی، سیّدمحسن حکیم، سیّدحسین حمامی، حاج شیخ حسین حلی و حاج سیّدابوالقاسم خوئی بهره برد و پس از اخذ اجازات اجتهاد و روایت از اساتید خود به ایران مراجعت کرد.
این عالم جلیل القدر به درخواست حاج آقا روح اللّه کمالوند به خرم آباد رفته و ۵ سال به تدریس پرداخت، سپس ۱۲ سال در قم به تدریس خارج فقه و اصول مشغول بود و پس از آن بنا بر اصرار جمعی از فضلا و مومنین و با عنایت به نیاز به حضور وی در حوزه علمیه اصفهان به جمع اهل فقاهت و اجتهاد شهر اصفهان پیوست و در مدرسه علمیه صدر، به تدریس مباحث خارج فقه و اصول پرداخت.
«الدّرة البهیّه فی مسائل التّحیّه»، «محاضرات الاصول»، «رسالة فی مسائل الرضاع»، «رسالة فی تجنیس المتنجّس»، «رسالة فی فروع العلم الاجمالی»، «رسالة فی انفعال ماء القلیل» و «المختار من مبانی الاصول، «آداب الجمعه» از جمله آثار نگاشتهشده توسط این عالم گرانقدر است.
این استاد حوزه در اصفهان سکونت گزیده و تا آخر عمر خود به تدریس خارج فقه و اصول و راهنمائی مردم در مسائل شرعی و امور افتاء و مرجعیت مشغول بوده و در تقوا و اخلاق حسنه و تواضع زبانزد بودند.