وی به سال ۱۳۰۷ در نجف اشرف دیده به جهان گشود و تا سی سالگی در همان مکان به تحصیل مراحل علمی، اعم از مقدمات، سطح و خارج فقه و اصول پرداخت. برجستهترین استادان ایشان در نجف بزرگانی همچون والدشان سید محمد حسین شیرازی، جد مادری ایشان محمدکاظم شیرارزی و حسین حلی بودهاند. ایشان نخستین اجازه اجتهاد را در سالهای جوانی از محمد حسین کاشف الغطاء دریافت کرد.
پس از این دوره در تهران رحل اقامت افکند. خارج فقه را به مدت ۷ سال از محمد تقی آملی درک فیض نمود. کتب فلسفه و عرفان از قبیل شرح منظومه، اشارات، اسفار و شرح فصوص را نزد فلاسفه و فقهای مشهوری چون آقا میرزا مهدی الهی قمشهای، آقا میرزا ابوالحسن شعرانی، سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، آقا میرزا احمد آشتیانی، فاضل تونی، میرزا محمد علی حکیم شیرازی و حائری سمنانی فرا گرفت.
وی از سال ۱۳۳۸ شمسی تاکنون به تدریس سطوح عالیه خارج فقه، اصول و فلسفه پرداخته است. حاصل این سالها تربیت علمی و اخلاقی شاگردان متعدد و تألیف کتب علمی است. او در این مدت علاوه بر اشتغالات علمی به اقامه جماعت در مسجد شفاء تهران و تفسیر قرآن و بیان مباحث اخلاقی و تربیت جوانان و مشتاقان علوم اسلامی و بحث و گفتگو با اقلیتهای مذهبی اهتمام داشتهاست. طبق مستندات موجود، تاکنون بیش از ۵۰۰ نفر از پیروان ادیان مختلف در محضر ایشان به دین اسلام مشرف شدهاند. همچنین وی در تیرماه سال ۱۳۵۸ مورد سوقصد قرار گرفت که جان سالم به در برد.
در سال ۱۳۳۸ برای تدریس در مدرسه سپهسالار (شهید مطهری )از او دعوت به عمل آمد. در آن زمان اساتید بزرگی همچون : محمد علی لواسانی، سید کاظم عصار، راشد، ترابی، سید محمود طالقانی، وحید گلپایگانی و شیخ ابوالفضل نجمآبادی در آن مدرسه تدریس میکردند. او به عنوان جوانترین استاد قسمت اول منظومه را تدریس نمود.بعد از دستگیری سید محمود طالقانی به مدت یکسال در جایگاه او به تدریس مشغول شد.
در سال ۱۳۴۴ به درخواست سید احمد خوانساری برای اقامه جماعت به مسجد شفاء آمد.این مسجد به دستور سید حسین طباطبایی بروجردی در یوسف آباد تهران بنیان گردید. وی از آن تاریخ تاکنون به اقامه امامت جماعت در مسجد شفا در تهران پرداخته است و به تدریس علوم اسلامی در منزل خود پرداخته است.
کتب فلسفه و عرفان از قبیل شرح منظومه، اشارات، اسفار و شرح فصوص را نزد فلاسفه و فقهای مشهوری چون آقا میرزا مهدی الهی قمشهای، آقا میرزا ابوالحسن شعرانی، سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، آقا میرزا احمد آشتیانی، فاضل تونی، میرزا محمدعلی حکیم شیرازی و حائری سمنانی فرا گرفت.