هوشنگ چالنگی

هر نفسی طعم مرگ را خواهد چشید

هوشنگ چالنگی

هوشنگ چالنگی ۲۹ مرداد ۱۳۱۹ در مسجدسلیمان چشم به جهان گشود. وی که معلم بود فعالیت ادبی خود را از دهه ۱۳۴۰ آغاز کرد. چالنگی از پایه‌گذاران شعر موج نو و شعر دیگر بود.

آن‌جا که می‌ایستی (۱۳۸۰)، نزدیک با ستارهٔ مهجور (۱۳۸۱)، زنگولهٔ تنبل (۱۳۸۳)، آبی ملحوظ (۱۳۸۷) و گزینه اشعار (۱۳۹۱) آثاری است که از چالنگی برجا مانده است.

وی در مورد شعر دیگر معتقد بود: «شعر ناب یعنی مردم کشورش» و اعتقاد داشت: «مخاطبان شعر در بهترین نقطه شناسایی شعر قرار دارند و در این میان مخاطب متبحر و باهوش می‌تواند در تعیین تکلیف وضعیت شعر حضور تأثیرگذار داشته باشد.»

چالنگی اشرافیت فرهنگی ـ فلسفی را در شعر محکوم می‌کرد و بر این باور بود که: «اگر شعر فقط یک تأویل فلسفی داشته باشد، نمی‌تواند موجودیت پیدا کند».

نمونه‌ای از شعر هوشنگ چالنگی
اما هنوز پرنده‌ای می‌نالد

بر شاخسار دور

نزدیک با ستاره مهجور

و سایه‌های هر چه درختان

در گریه‌های من

پنهان سایه‌سار بلوطان

آن‌قدر خنده‌های مَه را دیدم

آن‌ قدر گریه‌های بلوطان را با مَه

و سایه‌های هر چه درختان

در خنده‌های من

بر شاخسار دور

نزدیک با ستاره مهجور

(از دفتر آبی ملحوظ)

علت مرگ
کهولت سن
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۱۹/۰۵/۲۹
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۰/۰۸/۰۲
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۴۰-۰۸-۲۰
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۱-۱۰-۲۴
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
شاعر و نویسنده
محل فوت
کرج، ایران
نام
هوشنگ
نام خانوادگی
چالنگی
گروه

نظرات

هوشنگ چالنگی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

هوشنگ چالنگی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.