محمود نامجوی در سال ۱۲۹۷ خورشیدی در محلهٔ استادسرای رشت به دنیا آمد. پدرش مشهدی تقی به کار تجارت اشتغال داشت. او علاوه بر وزنهبرداری در ورزش زورخانهای، ژیمناستیک، بدنسازی و کشتی نیز فعالیت داشت و در ۱۸ سالگی عنوان قهرمانی کشور در رشتهٔ کشتی را به دست آورد.
نامجوی نخستین مدال طلای جهانی وزنهبرداری را در قهرمانی جهان لاهه ۱۹۴۹ برای ورزش ایران به ارمغان آورد و در بازیهای آسیایی دهلی نو ۱۹۵۱ نخستین وزنهبردار آسیایی شد که توانست رکورد جهانی را ترقی دهد. از شگفتیهای نامجوی کسب مدال در مسابقات قهرمانی جهان، در سن ۳۸ سالگی بود.
محمود نامجوی سرانجام در ۳۰ دی ۱۳۶۸ در بیمارستان مهر تهران بر اثر عوارض ناشی از تمرین های سنگین ورزشی و کهولت سن درگذشت و در قطعهٔ ۲۲ بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
تندیس او در خیابان نامجوی رشت، روبروی دانشکدهٔ علوم پایهٔ دانشگاه گیلان نصب شده است.