گروه: مشاهیر

هر نفسی طعم مرگ را خواهد چشید

شهرام عبدلی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۵۵/۰۲/۲۹
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۱۲/۰۶
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۷۶-۰۵-۱۹
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۳-۰۲-۲۵
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
خونریزی مغزی
جزئیات حرفه
بازیگر
محل فوت
بیمارستان قائم، مشهد، ایران
نام
شهرام
نام خانوادگی
عبدلی
گروه

نظرات

شهرام عبدلی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

شهرام عبدلی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

سید ابوالحسن مختاباد

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
نویسنده
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۴۸/۱۰/۲۲
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۱۱/۰۲
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۷۰-۰۱-۱۲
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۳-۰۱-۲۲
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
ایست قلبی
جزئیات حرفه
نویسنده، منتقد، پژوهشگر موسیقی و روزنامه‌نگار
نام
سید ابوالحسن
نام خانوادگی
مختاباد
گروه
توضیحات
مختاباد در تابستان سال ۱۳۷۲ به کار در نشریه مشغول شد. بهمن همان سال با کار در بولتن جشنواره تئاتر فجر، کار حرفه ای خود را آغاز کرد و سپس در بهار سال ۱۳۷۳، به عنوان عضو تحریریه روزنامه همشهری این روزنامه را وارد کرد و تا همین اواخر با این روزنامه و تعداد دیگری از رسانه ها همکاری داشت.
مختاباد فعالیت های صنفی در حوزه موسیقی را با عنوان بازرس کانون پژوهشگران خانه موسیقی در سال ۸۱ آغاز کرد و سپس در کنار سردبیری نشریه خبری این نهاد، در دوره های بعد به عنوان عضو (۱۳۸۳–۱۳۸۵)، نایب رئیس (۱۳۸۵–۱۳۸۷) و رئیس هیئت مدیره (۱۳۸۷–۱۳۸۹) این کانون انتخاب شد.
در این دوره او دبیری سمینار بررسی سه دهه موسیقی ایران را در ۷ میزگرد در جشنواره موسیقی فجر سال ۱۳۸۷ انجام داد که به درخواست کامبیز روشن‌روان به عنوان دبیر جشنواره این میزگردها برگزار شد.
او همچنین دو دوره متوالی از سوی مجمع عمومی خانه موسیقی به عنوان بازرس اصلی این نهاد صنفی انتخاب شد و نهادینه شد و چند دوره کتاب و آلبوم سال خانه موسیقی از ابتکارات صنفی او به شمار می‌رود برگزار شد.
موسیقی را با آواز در سال‌های ابتدایی دهه هفتاد نزد کریم صالحی آغاز کرد و در ادامه مدتی نزد سید نورالدین رضوی سروستانی ردیف آموخت و نیز شیوه آوازی طاهرزاده به روایت نورعلی خان برومند را نیز نزد حمیدرضا نور فرا گرفت. در حالی که چند مدتی هم نزد کمال‌الدین عباسی ردیف را فرا گرفت. در این مدت آموزه‌های آوازی و صداسازی را با برادرش سید عبدالحسین مختاباد استمرار داد و سلفژ و تئوری موسیقی را نزد محسن الهامیان و نواختن سه تار را هم برای مدتی کوتاه نزد حمید سکوتی، رضا موسوی‌زاده، سلطان پیمانی و بهداد بابایی آموخت.

نظرات

سید ابوالحسن مختاباد

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

سید ابوالحسن مختاباد

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

سید محمدصادق حسینی روحانی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
کهولت سن
حرفه
عالم دینی
شهرت / لقب
فقیه العصر
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۰۵/۰۴/۲۴
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۹/۲۵
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۲۶-۰۷-۱۶
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۲-۱۶
جنسیت
مرد
محل فوت
قم، ایران
نام
سید محمدصادق
نام خانوادگی
حسینی روحانی
گروه
توضیحات
آیت‌الله روحانی به سال ۱۳۰۵ در قم متولد شد. او دروس پایهٔ ادبیات عرب را نزد پدرش سیدمحمود روحانی از استادان حوزهٔ علمیه قم فراگرفت. در ۱۰ سالگی به همراه برادر بزرگترش برای ادامه تحصیل در حوزهٔ علمیه نجف به عراق رفت.

او از شاگردان آیت‌الله العظمی ابوالقاسم خویی محسوب می‌شد و پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۲۹ تا زمان درگذشتش در قم اقامت کرد.

وی غروب جمعه ۲۵ آذرماه در سن ۹۶ سالگی در قم درگذشت.

نظرات

سید محمدصادق حسینی روحانی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۱

گزارش ایراد

سید محمدصادق حسینی روحانی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

عباس شیبانی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
کهولت سن
حرفه
سیاستمدار
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۱۰/۰۸/۲۰
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۱۰/۰۱
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۳۱-۱۱-۱۲
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۲-۲۲
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
پزشک و سیاستمدار، زندانی سیاسی، از اعضای مؤسس نهضت آزادی ایران و عضو پیشین شورای انقلاب ، مجلس شورای اسلامی و شورای اسلامی شهر تهران
محل فوت
تهران، ایران
محل دفن
بهشت زهرا، تهران، ایران
نام
عباس
نام خانوادگی
شیبانی
گروه
توضیحات
عباس شیبانی متولد ۱۳۱۰ در تهران، پزشک و سیاستمدار ایرانی، از اعضای مؤسس نهضت آزادی ایران و عضو پیشین شورای شهر تهران است.
وی منتخب هفتمین همایش چهره‌های ماندگار و عضو دومین، سومین و چهارمین دوره شورای شهر تهران بوده‌است.

سوابق قبل از انقلاب

وی در سال ۱۳۲۹ فعالیت سیاسی خود را شروع کرد. در سال ۱۳۳۵ در تظاهرات حمایت از جمال عبدالناصر دستگیر شد و از دانشکده پزشکی نیز اخراج گردید. وی در سال ۱۳۴۷ به دانشگاه بازگشت و تحصیلات پزشکی خود را به اتمام رسانید. وی سال‌ها در زندان‌های شاه به سر برد.
وی با ۹ بار محکومیت ۱۳ سال از عمر خود را در زندان گذرانید.
او پس از انقلاب در هیئت دولت موقت شورای انقلاب، علی‌رغم رشته تحصیلی خود، وزیر کشاورزی شد.

سمت‌های پس از انقلاب

از جمله سمت های او پس از انقلاب می توان به موارد زیر اشاره کرد:
عضو شورای انقلاب اسلامی ایران
نماینده مجلس خبرگان قانون اساسی
وزیر کشاورزی
مشاورآیت الله عباس لطفیان سرگزی در موسسه آموزش عالی و پژوهشکده صحیفه سجادیه و رساله حقوقیه
نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی (۵ دوره، ۱۹ سال)
رئیس دانشگاه تهران
کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری دوره دوم (یکی از رقبای محمدعلی رجایی) و دوره پنجم (تن‌ها رقیب اکبر هاشمی رفسنجانی)
عضو شورای شهر تهران (۳ دوره، ۱۴ سال)

نظرات

عباس شیبانی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۵

گزارش ایراد

عباس شیبانی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

سید نعمت‌الله ستوده

توضیحات بیشتر
علت مرگ
کهولت سن
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۲۰/۰۱/۰۱
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۷/۲۴
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۴۱-۰۳-۲۱
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۰-۱۶
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
هنرمند پیشکسوت موسیقی و نوازنده نی و سه‌تار و سرپرست سابق گروه رادیو اصفهان
نام
سید نعمت‌الله
نام خانوادگی
ستوده
گروه
توضیحات
سید نعمت‌الله ستوده یکم فروردین‌ماه سال ۱۳۲۰ خورشیدی در شهر اصفهان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه و مقطع لیسانس دانشگاهی را در زادگاه خود اصفهان به پایان برد و سپس در سال ۱۳۴۱ برای تحصیل در مقطع فوق‌‏لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی به تهران آمد و هم‌زمان موسیقی را آغاز کرد.

او ابتدا به نواختن نی روی آورد و بعدازآن برای فراگیری و نواختن سنتور و فلوت نزد ایرج طاهری رفت و هم‌زمان به مشق سه‌تار نزد احمد عبادی پرداخت. سپس در محضر عبدالحسین خان برازنده ردیف‌‏های موسیقی اصیل ایرانی را بر روی نی پیاده کرد.

نعمت‌الله ستوده مدتی نیز از حضور نصرالله خان زرین پنجه بهره برد و در سال ۱۳۴۶ با حسن کسائی آشنا شد و از سال ۱۳۴۹ تا سال ۱۳۵۷ در خدمت حسن کسائی و جلال‌الدین تاج اصفهانی تدریس موسیقی اصیل و سنتی ایران را در مرکز فرهنگی رادیو و تلویزیون اصفهان به عهده داشت.

این هنرمند فقید که سال ۱۳۷۲ از آموزش‌وپرورش بازنشسته شد از سال ۴۶ تا ۵۶ در رادیو فعالیت داشت و سرپرست گروه رادیو اصفهان بود.

نظرات

سید نعمت‌الله ستوده

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

سید نعمت‌الله ستوده

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

رضا روستاآزاد

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
دانشمند/عالم
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۴۰/۱۲/۰۴
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۷/۱۹
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۶۲-۰۲-۲۳
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۰-۱۱
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
استاد دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف و رئیس این دانشگاه
محل فوت
تهران، ایران
نام
رضا
نام خانوادگی
روستاآزاد
گروه

نظرات

رضا روستاآزاد

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

رضا روستاآزاد

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

رستم قاسمی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
مسئول حکومتی
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۴۳/۰۲/۱۵
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۹/۱۷
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۶۴-۰۵-۰۵
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۲-۰۸
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
سرطان
جزئیات حرفه
وزیر راه و شهرسازی در دولت سیزدهم، وزیر نفت در دولت دهم، فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء در فاصله سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰
نام
رستم
نام خانوادگی
قاسمی
گروه

نظرات

رستم قاسمی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

رستم قاسمی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

اسفندیار قره‌باغی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
شهرت / لقب
صدای انقلاب
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۲۲/۱۱/۰۱
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۹/۱۷
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۴۴-۰۱-۲۲
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۲-۰۸
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
خواننده و آهنگساز
محل فوت
تبریز، ایران
نام
اسفندیار
نام خانوادگی
قره‌باغی
گروه
توضیحات
اسفندیار قره باغی اول بهمن ماه سال ۱۳۲۲ در شهر تبریز محلّه مقصودیه، کوچه قره باغی متولد شد. پدرش قلی خان سالار از مالکین آذربایجان با آشنائی به هفت زبان و از طنز پردازان مشهور بود.

قره باغی پس از گذراندن دوره اول متوسطه در دبیرستان بدر تهران ، به تبریز مراجعت کرد و از سال ۱۳۳۸ وارد هنرستان موسیقی شد و در خرداد ماه سال ۱۳۴۳ فارغ التحصیل و بعنوان معلم موسیقی در مدارس کرمانشاه به استخدام وزارت فرهنگ درآمد.

اواخر سال ۱۳۴۷ به تهران منتقل و در گروه اُپرای تهران مشغول شد ، ضمن خوانندگی در گروه کُر اُپرای تهران پس از گذراندن تحصیلات لازم و بازگشت از ایتالیا ، با عنوان سولیست باس اُپرای تهران ، نقش های بسیاری را در اجراهای مختلف عهده دار شد .

وی ضمن اینکه گروه های کُر مدارس و چند گروه در دانشگاه را راه اندازی کرد ، در گروه کُر فولکلوریک رادیو تلویزیون و گروه کُر ملّی به سرپرستی خانه « اولین باغچه بان » فعالیت چشمگیری داشت.

آشنائی او با سازهای ترومپت به عنوان ساز تخصّصی و ویلن و پیانو و تدریس این سازها و کوک پیانو نیز باعث تمایز این هنرمند از سایرین است . در دوران پس از انقلاب ، در سازمان صدا و سیما به همکاری واحد موسیقی سازمان درآمد و در زمینه سرود سازی خصوصاً سرودهای دفاع مقدّس فعال شد ،

در مدت هشت ساله جنگ تحمیلی بیش از ۸۰۰ سرود ساخته شد که در ایفای سُلو و گروه کُر آنها شرکت داشت.

او در مناسبت های مختلف همکاریهای بسیاری با ارکستر سمفونیک داشته و مدّتی به عنوان رهبر گروه کُر تالار وحدت و زمانی به عنوان مؤسس و رهبری گروه کُر صدا و سیما فعالیت داشته و می توان گفت که حدود ۴۵ سال معلّمی را بر هر گونه فعالیت دیگر ترجیح داد.

اوّلین اُپرای رادیوئی آن مرحوم در سال ۱۳۵۰ ( سرود ای ایران ) است که با همکاری ارکستر بزرگ ( رادیو تلویزیون ملی ایران ) با رهبری فرهاد فخرالدینی انجام گرفت؛ آهنگساز این سرود مرحوم روح اله خالقی و شعر آن از زنده یاد حسین گل گلاب می باشد.

تعداد هنرجویانی که با این هنرمند کلاسهای آواز داشته اند شاید بیش از پنج هزار نفر باشد که از جمله آنها می توان به امیر تاجیک ( خواننده پاپ )، حمید غلامعلی ( خواننده پاپ )، نیما مسیحا ( خواننده )، حامی ( خواننده )، فریدون بیگدلی ( خواننده )، مسعود خادم ( خواننده )، مسعود امیر سپهر ( خواننده ) اشاره کرد.

وی سال های پایانی عمر خود به شهر خود تبریز بازگشت و با تأسیس آموزشگاه آزاد تخصّصی به نام آموزشگاه اسفندیار مشغول تعلیم تکنیک های آوازی به داوطلبان این حرفه شد.

اسفندیار قره باغی تنها خواننده ایرانی با مدرک دکتری آواز است که در تبریز متولد شده و از نوادگان ستارخان است. وی برای تحصیلات متوسطه وارد هنرستان موسیقی در تهران شد و برای دوره‌های بالاتر به خارج ازکشور اعزام شد.

قره‌باغی پس ازبازگشت به ایران به طورتخصصی خوانندگی کلاسیک را انتخاب می‌کند و به عنوان خواننده باس دراپرای تهران مشغول به کار می‌شود و همزمان کار خود را در رادیو، آموزش و پرورش و وزارت فرهنگ و هنر وقت ادامه می‌دهد.

اولین کار او در رادیو درسال ۱۳۵۰ سرود ای ایران بود که شعر این اثر از حسین گل و گلاب با آهنگسازی روح الله خالقی تنظیم شده بود. سرود ای ایران را قبلا استاد بنان با پیانو وبه صورت ترانه اجرا کرده بود که قره‌باغی برای اولین‌بار این کار را با مارش نظامی اجرا کرد.

نظرات

اسفندیار قره‌باغی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

اسفندیار قره‌باغی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

یدالله مفتون امینی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
کهولت سن
حرفه
هنرمند
شهرت / لقب
مفتون
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۰۵/۰۳/۲۱
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۹/۱۰
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۲۶-۰۶-۱۲
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۲-۰۱
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
ایست قلبی
جزئیات حرفه
شاعر
نام
یدالله
نام خانوادگی
مفتون امینی
گروه
توضیحات
«یدالله مفتون امینی» متولد ۲۱ خرداد سال ۱۳۰۵ در شهرستان شاهین‌دژ (آذربایجان غربی) بود. او دانش‌آموخته رشته حقوق قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود. امینی در آغاز شاعری کلاسیک و کهن‌پرداز بود، اما بعدها به شعر بی‌وزن و قالب‌های نوپردازانه روی آورد. او علاوه بر شعر فارسی، شعرهایی به زبان ترکی نیز سروده است.

مفتون با شاعرانی، چون شهریار، رهی معیری و فریدون مشیری دوستی داشته، شعر «دریاچه» اش را در خرداد ۱۳۳۱ سروده است.

مجموعه‌های شعر «دریاچه»، «کولاک»، «انارستان»، «عاشیقلی کروان»، «فصل پنهان»، «یک تاکستان احتمال»، «سپیدخوانی روز»، «عصرانه در باغ رصدخانه»، «شب ۱۰۰۲»، «من و خزان و تو»، «اکنون‌های دور»، «نهنگ یا موج»، «از پرسه خیال در اطراف وقت سبز»، «جشن واژه‌ها و حس‌ها و حال‌ها»، «طلایی / خاکستری / رگبار»، «گزینه اشعار»، «آجی چای»، «مستقیم تا نرسیده به صبح» از جمله آثار منتشرشده این شاعرند.

نظرات

یدالله مفتون امینی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

یدالله مفتون امینی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

شکرالله عطارزاده

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
مسئول حکومتی
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۳۹
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۹/۰۳
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۱-۲۴
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
سکته مغزی
جزئیات حرفه
نماینده حوزه انتخابیه بوشهر، گناوه و دیلم در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی
محل فوت
تهران، ایران
نام
شکرالله
نام خانوادگی
عطارزاده
گروه

نظرات

شکرالله عطارزاده

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

شکرالله عطارزاده

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

محمد حسن قافی یزدی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
کهولت سن
حرفه
عالم دینی
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۱۴
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۸/۲۸
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۱-۱۹
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
استاد پیشکسوت حوزه و از شاگردان آیات عظام بروجردی(ره)، خویی(ره) و امام خمینی(ره)
محل دفن
حرم مطهر حضرت معصومه (س)، قم، ایران
نام
محمد حسن
نام خانوادگی
قافی یزدی
گروه
توضیحات
آیت‌الله قافی یزدی سال ۱۳۱۴ شمسی در خانواده‌ای مذهبی در یزد به دنیا آمد و پس از فراگرفتن آموزش‌های متداول، به تحصیل علوم دینی روی آورد. در حوزه علمیه از محضر بزرگانی چون حاج حسین مدرس، سید احمد مدرسی، محمدعلی کازرونی دروس مقدماتی و سطوح عالی را در یزد آموخت و آن‌گاه برای ادامه تحصیل راهی قم شد و از محضر آیات عظام سید حسین بروجردی، سید محمد محقق داماد و امام خمینی دروس خارج فقه و اصول را فراگرفت.

وی همچنین دروس فلسفه را از شیخ جلال آیت‌اللهی، تفسیر را از شیخ موسی غضنفری و اخلاق و عرفان را از شیخ غلامرضا یزدی آموخت. سپس برای تکمیل تحصیلات و بهره‌مندی از استادن حوزه نجف اشرف، رهسپار آن دیار شد و خوشه‌چین درس حضرات آیات سید ابوالقاسم خویی، سید محمود شاهرودی، سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن طباطبایی حکیم، شیخ حسین حلی و میرزا حسن یزدی شد.

نظرات

محمد حسن قافی یزدی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

محمد حسن قافی یزدی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

جلال مقامی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۲۰/۰۵/۰۲
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۸/۰۵
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۴۱-۰۷-۲۴
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۰-۲۷
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
ایست قلبی
جزئیات حرفه
دوبلور، گوینده، مدیر دوبلاژ
محل فوت
تهران، ایران
نام
جلال
نام خانوادگی
مقامی
گروه
توضیحات
جلال مقامی در دوم مرداد ۱۳۲۰ در تهران و در در خانواده‌ای اصالتاً اهل کاشان متولد شد. او درباره این دوران گفته بود: «اولین خانه‌ای که ما در آن زندگی می‌کردیم همراه پدر و مادر، طرف‌های منیریه بود. خانه‌ای گرم، صمیمی و باصفا. بعدها از خیابان منیریه نقل مکان کردیم و راهی خیابان لرزاده شدیم. پدرم اهل مسجد بود و می‌خواست خانه نزدیک مسجد باشد. در خیابان لرزاده، مدرسه‌ای به نام ادیب نیشابوری بودم و آنجا درس می‌خواندم و برای دوره دبیرستان، پدرم نامم را در دبیرستان حافظ نوشت که در بازار بود. چون پدرم بازاری بود می‌خواست مدرسه‌ام نزدیک محل کارش باشد تا ظهرها به مغازه او بروم و آنجا با هم ناهار بخوریم. بعدها از خیابان لرزاده کندیم به قول امروزی‌ها به طرف بالاتر. آن زمان خیابان سعادت‌آباد نامش چیز دیگری بود. بعد از آنجا هم چند سالی میرداماد بودیم تا این‌که آپارتمانی در مهرشهر کرج خریدم و ساکن شدم و هنوز هم اینجا هستم.»

فعالیت هنری را از سنین نوجوانی شروع کرد. او درباره ورودش به این عرصه گفته بود: «برادر ناظم مدرسه در ایتالیا فیلم دوبله می‌کرد و با این حرفه کاملا آشنا بود. به همین دلیل همیشه به من و دیگر همکلاسی‌هایم که کارهای نمایشی را ویژه اعیاد و مناسبت‌ها انجام می‌دادیم، کمک می‌کرد. او دوستی داشت به نام آقای حیدر صارمی که هم هنرپیشه تئاتر بود و هم در فیلم و رادیو کار می‌کرد. به یاد دارم در همان زمان، همین آقا -که خدا بیامرزدش- برنامه جانی دالر را در رادیو داشت. او یک روز به دعوت ناظم به مدرسه آمد و من همین که چشمم به او خورد به دلیل علاقه‌ای که به هنر داشتم، جلو رفتم و از او خواستم من را به تئاتر ببرد. او به من گفت هنوز کوچک هستم. آن زمان ۱۶سالم بود. به او گفتم پس اجازه بدهید بیایم و تمرینات شما را ببینم. او به من گفت بهتر است برویم دوبله فیلم. تلفنی به من داد و من زنگ زدم و یک روز رفتم استودیوی عصر طلایی. آنجا بیشتر هنرپیشه‌های تئاتر بودند که فیلم‌ها را دوبله می‌کردند. البته گویش‌شان برای دوبله عجیب بود، نه این‌که در تئاتر با صدای بلند حرف می‌زدند که صدایشان را مردم حاضر در صحنه بشنوند، آنجا هم با صدای بلند دوبله می‌کردند. همانجا با هنرپیشه دیگری آشنا شدم و او مرا به استودیویی دیگر برد و یک نقش بزرگ هم به من داد. همراه جوان دیگری شروع به دوبله کردیم. من به جای هنرمندی در فیلم صحبت می‌کردم که مرتب در شهرها در رفت‌وآمد بود و نمایش اجرا می‌کرد. همان زمان به مدیر دوبلاژ گفتم می‌خواهید صدایم را تغییر بدهم، چون هنرمند فیلم وقتی از شهری به شهری دیگر می‌رود نقش‌هایش متفاوت است، گاهی نقش جوان را بازی می‌کند و گاهی پیر. مدیر دوبلاژ با تعجب من را نگاه کرد و گفت: مگر می‌توانی؟! من هم گفتم بله و کارم را انجام دادم. بعدها راهی استودیوهای دیگر مثل ایران‌فیلم شدم که خانه سینمای فعلی است. در آن زمان در ایران فیلم، آثار سینمایی دوبله می‌شد. البته باید بگویم آن زمان استودیوهای دوبله شیفتی بودند. یعنی یک استودیو از ساعت ۹صبح تا یک ظهر، دیگری از سه ظهر تا هفت غروب و… کار می‌کرد. به همین دلیل می‌توانستم هم به مدرسه بروم و هم در دوبله فعالیت داشته باشم.»

او خاطره جالبی در سال‌های ابتدای فعالیتش گفته است: «همان سال‌ها که ۱۶و ۱۷سال داشتم به دلیل موفقیتم در دوبله، هوشنگ کاظمی برادر ژاله کاظمی -که خداوند هر دوی آنها را رحمت کند- از من برای یک برنامه رادیویی دعوت کرد که برای نیروی هوایی تهیه می‌شد. من همراه آنها و خانم شمسی فضل‌اللهی و آقای حمید منوچهری و خواهرش یک گروه بودیم و برای رادیو کار می‌کردیم. این اتفاق سال‌ها ادامه داشت و من به دلیل علاقه‌ای که به رادیو داشتم همزمان، هم در دوبله فعالیت می‌کردم و هم در رادیو. به همین دلیل در تمام این سال‌ها برنامه‌های متعددی همچون سرزمین نور، کتیبه، گفته‌ها و ناگفته‌ها، رنگین‌کمان، عصر بخیر تهران و… را در رادیو داشتم. بهترین برنامه‌ام هم سرزمین نور بود که به تاریخ اسلام و زندگی حضرت محمد(ص) اختصاص داشت. این برنامه، صبح‌های جمعه از رادیو ایران پخش می‌شد. نویسنده این برنامه هم حسین سرشار بود. این برنامه از آنجا که خیلی گل کرده بود و مردم دوستش داشتند، مورد توجه رهبری هم قرار گرفت و رهبر معظم انقلاب یک روز گروه ما را به خانه‌شان دعوت کردند تا تشویق کنند. در آنجا گپ‌وگفت صمیمانه با رهبر داشتیم.»

او همسر رفعت هاشم‌پور دوبلور پیشکسوت سینما و تلویزیون، و همچنین دایی شراره حضرتی، دوبلور، است.

مقامی استاد خود در دوبله را هوشنگ لطیف‌پور معرفی می‌کند و در سال‌های طلایی دوبلاژ، در فیلم‌های دوبله شده به مدیریت علی کسمایی، محمدعلی زرندی، عطاءالله کاملی، ایرج دوستدار، احمد رسول‌زاده، سعید شرافت و ابوالحسن تهامی گویندگی کرده‌است.

جلال مقامی اجرای برنامهٔ «دیدنی‌ها» به تهیه‌کنندگی غلامحسین میرزاده را بر عهده داشته‌است. پخشِ این برنامهٔ تلویزیونی از سال ۱۳۶۲ آغاز شد و به مدت ۱۲ سال ادامه یافت. این برنامه در آن سال‌ها که با دوران جنگ هشت‌ساله همزمان بود، روزهای یکشنبه از شبکهٔ دو پخش می‌شد و با اجرای جلال مقامی به یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های تلویزیونی در ایران تبدیل شد. مقامی درباره این دوران گفته بود: «مردم عاشق تماشای این برنامه بودند. حتی من هم به واسطه این برنامه شهرت زیادی بین مردم پیدا کردم. باورتان نمی‌شود اما هنوز هم مردم من را به نام آقای دیدنی‌ها می‌شناسند تا جلال مقامی! (با خنده) من این همه فیلم مدیر دوبلاژ و دوبلور بودم و به جای هنرپیشه‌های زیادی صحبت کردم اما وقتی این برنامه روی آنتن آمد با آن به شهرت رسیدم. چون در آن زمان، برنامه‌های تلویزیون مثل الان خیلی متنوع نبود و در ساعات محدودی هم پخش می‌شد.»

این دوبلور و مجری تلویزیون درباره فضای آن دوران گفته بود: «نکته جالب این که متنی برای این برنامه نوشته نمی‌شد و خودم به دلیل تجربه‌ای که در دیالوگ‌های پس‌گردنی در دوبله داشتم، روی صحنه‌هایی که دوربین مخفی بود و تم کمدی هم داشت، بداهه می‌گفتم که برای مردم جالب بود. اما در مجموع اجرایم در برنامه خیلی هم سنگین و رنگین بود. نه مثل اجراهای امروزی که با هیاهو همراه است. البته قضاوت نمی‌کنم. آن زمان اجراها به این صورت بود و من هم با آن شیوه راحت‌تر بودم. به یاد دارم سر اجرای برنامه دیدنی‌ها، مدیر وقت شبکه دو به من تذکر داد و گفت: چرا در برنامه لباس‌های شیک می‌پوشم؟ چون در شرایط جنگ هستیم ممکن است مردم هوس کنند. من هم به او گفتم: خب چه اشکالی دارد. مردم هم لباس شیک بپوشند و من را هم با لباس شیک ببینند. در آن سال‌ها، لباس‌هایم را از اروپا می‌خریدم. خرج سفر به اروپا خیلی نبود. مثلا می‌شد با ۱۰هزار تومان رفت اروپا را گشت.»

مقامی در دههٔ شصت، مدیریت دوبلاژ مجموعهٔ تلویزیونی «مارکو پولو» را بر عهده داشته‌است. او در دوبلهٔ مجموعهٔ تلویزیونی «لبهٔ تاریکی» به‌جای شخصیت ‌رونالد ران کریون یکی از به‌یادماندنی‌ترین گویندگی‌های خود را به یادگار گذاشته‌است.

مقامی در سال‌های بعد از انقلاب، قبل از اینکه صدای سر صحنه در سینمای ایران باب شود، به‌جای سعید راد (مرز)، فرامرز قریبیان (آوار)، مجید مظفری (تیغ و ابریشم، کشتی آنجلیکا)، پرویز پرستویی (شکار)، اصغر همت (هزاردستان)، و… صحبت کرده‌است.

او گویندگی به‌ جای بسیاری از جوان‌های نقش اول سینما مانند رابرت ردفورد (بروبیکر، بوچ کسیدی و ساندنس کید، پابرهنه در پارک، تعقیب، سه روز کندور، نیش، همهٔ مردان رئیس‌جمهور)، عمر شریف (بالاتر از معجزه، بانوی مسخره، جاگرنات، دکتر ژیواگو، رولز-رویس زرد، شب ژنرال‌ها، طلای مَکِنا، لورنس عربستان)، وارن بیتی (بانی و کلاید، شکوه علفزار)، مونتگومری کلیفت (از اینجا تا ابدیت، اعتراف می‌کنم، رود وحشی)، ژان-پل بلموندو (آل‍‍پاگور، بورسالینو)، داستین هافمن (فارغ‌التحصیل، کابوی نیمه‌شب)، ریچارد چمبرلین (آسمانخراش جهنمی، در تلاطم زندگی) و ... .

همچنین در دههٔ هفتاد در مجموعه‌های تلویزیونی «ارتش سری» (برانت)، «پوآرو» (هستینگز)، «خانوادهٔ رابینسون» (رابینسون)، «شهر مرزی» (جک)، «هشدار برای کبرا ۱۱» (سمیر)، «مزد ترس» (عبدالرضا اکبری)، «پدرسالار» (خسرو شجاع‌زاده)، و… حرف زده‌است.

مقامی در دههٔ هشتاد، به‌عنوان گویندهٔ ثابت رابین ویلیامز شناخته می‌شد و در فیلم‌های متعددی (انجمن شاعران مرده، خانم داوت‌فایر، جومانجی، هملت، ویل هانتینگ خوب، مرد دویست‌ساله، بی‌خوابی، و…) به‌جای این بازیگر گویندگی کرده‌ است.

این پیشکسوت دوبله در سال‌های آخر حیاتش، به واسطه سکته امکان حضور در استودیو و دوبله را از دست داده بود: «همان‌طور که می‌دانید من سکته مغزی کرده‌ام و این بیماری خیلی سریع عصب‌های نقاط مختلف بدنم را از کار انداخت. عوارض این بیماری خیلی کند از بدنم خارج شد. خداوند چنین خواست که من مدتی بعد از این بیماری، قدرت تکلم را از دست بدهم و البته خدا را شکر هم اکنون مشکل تکلمم هم برطرف شده اما تن صدایم خوب نشده است. به همین دلیل دیگر پیشنهادهای کاری را قبول نکردم و از سال ۹۳ خانه‌نشین شده‌ام. ترجیح می‌دهم بیشتر در خانه باشم. البته قبل از آن‌که سکته مغزی کنم با رادیو البرز همکاری می‌کردم و برایم خیلی خوب بود، چون به مسیر خانه‌ام نزدیک بود اما سکته مغزی تمام برنامه‌هایم را به هم زد و همه انرژی‌ای که در بدن ذخیره داشتم را نابود کرد. این روزها مرتب مطالعه می‌کنم و دل‌مشغولی این روزهای من مطالعه است. شب‌ها هم موسیقی آرام گوش می‌کنم.»

نظرات

جلال مقامی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

جلال مقامی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

شهلا آرمین

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۳۸/۱۰/۱۱
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۷/۱۵
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۶۰-۰۱-۰۲
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۰-۰۷
جنسیت
زن
جزئیات حرفه
نقاش و عضو انجمن هنرمندان نقاش ایران
نام
شهلا
نام خانوادگی
آرمین
گروه
توضیحات
شهلا آرمین متولد ۱۱ دیماه ۱۳۳۸ تهران، یکسال قبل از انقلاب به پاریس رفت، چند سالی به شکل آزاد غیر دانشجویی از کلاس های طراحی دانشکده هنرهای زیبای پاریس (بوزار) و کلاسهای طراحی شهرداری منطقه ۱۱ پاریس بهره برد و سپس به ایران‌ بازگشت.

در ادامه تجربیات طراحی و نقاشی به بداهه گری خلق آثار و سبک‌ نوینی رسید و از سال ۱۳۷۶ این سبک‌ که ملهم از آثار خمسه نظامی بود شکل گرفت و با الهام از مینیاتورهای ایران گویش نویی در بیان حسی نقاشی هایش بوجود آمد.

برگزاری ۹ نمایشگاه انفرادی در گالری های عصر (پارک ساعی)، شرکت و حضور در نمایشگاه بهار ایرانی به دعوت شهرداری ۶ پاریس، شرکت در نمایشگاه های ملی و بین المللی، شرکت و اهدا اثر در نمایشگاه برای چاپ دانشنامه ایرانیکا در نیویورک سال ۱۳۸۸ ، برگزاری نمایشگاه در آتلیه مرکز بین المللی سیته پاریس ۲۰۰۷ از جمله فعالیت های این هنرمند فقید است.

نظرات

شهلا آرمین

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

شهلا آرمین

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

عباس معروفی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۳۶/۰۲/۲۷
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۶/۱۰
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۵۷-۰۵-۱۷
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۰۹-۰۱
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
سرطان
جزئیات حرفه
رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، شاعر، ناشر و روزنامه‌نگار
محل فوت
برلین، آلمان
محل دفن
برلین، آلمان
نام
عباس
نام خانوادگی
معروفی
گروه
توضیحات
عباس معروفی به سال ۱۳۳۶ در تهران (بازارچه نایب السلطنه) متولد شد. دیپلمه ریاضی و فیزیک از دبیرستان مروی، و فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران در رشته ادبیات دراماتیک است و حدود یازده سال معلم ادبیات در دبیرستان‌های هدف و خوارزمی تهران بوده‌است. خانواده عباس معروفی اهل سنگسر بودند.

نخستین مجموعه داستان او با نام «روبروی آفتاب» در سال ۱۳۵۹ در تهران منتشر شد. پیش و پس از آن نیز داستان‌های او در برخی مطبوعات به چاپ می‌رسید اما با انتشار «سمفونی مردگان» بود که نامش به عنوان نویسنده تثبیت شد.

در سال ۱۳۶۶ به عنوان مدیر اجراهای صحنه‌ای، مدیر ارکستر سمفونیک تهران، و مدیر روابط عمومی (سه سال و نیم) بیش از ۵۰۰ کنسرت موسیقی از هنرمندان مختلف کشور به اجرا درآورد که از تلاش‌های شبانه‌روزی اوست. مجلهٔ موسیقی «آهنگ» نیز به سردبیری او در همین دوران انتشار یافت.

در سال ۱۳۶۹ مجله ادبی «گردون» را پایه‌گذاری کرد و سردبیری آنرا برعهده گرفت و به‌طور جدی به کار مطبوعات ادبی روی آورد. یکی از مهم‌ترین اقدامات مجله گردون طرح موضوع فعالیت مجدد کانون نویسندگان ایران بود. در سال ۱۳۶۹ جلسات سومین دورهٔ کانون نویسندگان ایران آغاز شد و در سال ۱۳۷۳ به انتشار متن «ما نویسنده‌ایم» انجامید.
از دیگر آثار او می‌توان به «سال بلوا»، «پیکر فرهاد»، «فریدون سه پسر داشت»، «ذوب شده»، «تماما مخصوص»، «نام تمام مردگان یحیاست»، «روبروی آفتاب»، «آخرین نسل برتر»، «عطر یاس»، «دریاروندگان جزیره آبی‌تر»، «شاهزاده برهنه»، «تا کجا با منی»، «ورگ»، «نامه‌های عاشقانه و منظومه‌ی عین‌القضات و عشق»، «چهل ساله تر از پیامبر» و... اشاره کرد.

او همچنین بنیان‌گذار سه جایزه ادبی قلم زرین گردون، قلم زرین زمانه و جایزه ادبی تیرگان است.

معروفی شهریور ۱۳۹۹ نخستین بار از ابتلای خود به سرطان خبر داد و نوشت: «سیمین دانشور به من گفت: غصه یعنی سرطان! غصه نخوری یکوقت، معروفی! و من غصه خوردم.» او پنج‌شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۱ در ۶۵ سالگی درگذشت.

نظرات

عباس معروفی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

عباس معروفی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

سید رضا موید

توضیحات بیشتر
علت مرگ
کهولت سن
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۲۱/۰۲/۰۸
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۷/۱۵
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۴۲-۰۴-۲۸
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۱۰-۰۷
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
شاعر آئینی و اهل بیت (ع)
محل فوت
مشهد، ایران
محل دفن
صحن آزادی حرم‌ مطهر رضوی، مشهد، ایران
نام
سید رضا
نام خانوادگی
موید
گروه
توضیحات
وی در سال ۱۳۲۱ در مشهد مقدس دیده به جهان گشوده بود. او تحصیلات مقدماتی را در مکتب‌خانه‌ پشت سر گذاشت و پس از آن به شغل آزاد روی آورد.
موید سرودن را از ۱۲ سالگی آغاز کرد؛ علاقه‌اش به شعر پای او را به کتابخانه آستان قدس رضوی گشود و باعث شد ساعت‌ها در جوار حرم مطهر رضوی به مطالعه دیوان اشعار گذشتگان بپردازد.
او طی سال‌های متمادی اشعار قابل توجه آئینی سروده که همواره مورد استفاده ذاکران و مداحان اهل بیت(ع) قرار گرفته است.
موید از بزرگان شعر آئینی به شمار می‌آید و هیچ مناسبتی در تقویم تشیع نیست که برای آن شعری نسروده باشد. «گل‌های اشک»، «جلوه‌های رسالت»، «نغمه‌های ولایت»، «سفینه‌های نور» و «چکامه عشق» بخشی از آثار متعدد او است که منتشر شده است.
وی در سال ۱۴۰۰ از سوی بنیاد بین المللی امام رضا علیه السلام به عنوان خادم برگزیده فرهنگ رضوی معرفی شده بود.
اشعار آیینی و رثایی او نیز همواره مورد استفاده ذاکران و مداحان اهل بیت است. اشعار وی مانند «مهر تو را به عالم امکان نمی‌دهم/ این گنج پربهاست من ارزان نمى‏‌دهم» یا «سرمایه محبت زهراست دین من/ من دین خویش را به دو دنیا نمی‌دهم» سال ها پایان بخش محافل و مجالس عزای حسین بن علی بوده است. موید همچنین سراینده شعر معروف خدا کند که بیایی است. این شعر سال ها مطلع آغازین مداحی های افرادی چون مهدی سماواتی بوده است. موید برای تمام مناسبت‌ها و اشخاصی که دیگران کمتر در خصوص آنان شعر سروده‌اند؛ شعری دارد و از این جهت حوزه گسترده ای در دامنه شعری خود دارد.

نظرات

سید رضا موید

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۱

گزارش ایراد

سید رضا موید

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

امین تارخ

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۳۲/۰۵/۲۰
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۷/۰۲
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۵۳-۰۸-۱۱
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۰۹-۲۴
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
سکته قلبی
جزئیات حرفه
بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر
محل فوت
تهران، ایران
محل دفن
قطعه هنرمندان بهشت زهرا، تهران، ایران
نام
امین
نام خانوادگی
تارخ
گروه
توضیحات
تارخ ۲۰ مرداد ۱۳۳۲ در محلهٔ «سردوزک», شیراز متولد شد. پدرش در شش سالگی از شیراز به سیستان و بلوچستان منتقل شد. پس از سه سال به همراه خانواده به شیراز بازگشت و به تحصیلات خود ادامه داد. در سال ۱۳۵۱ به دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۶ از دانشکدهٔ هنرهای نمایشی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. او تحصیلات تکمیلی خود را در سال ۱۳۶۳ با کسب مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ مدیریت فرهنگی به پایان برد.
امین تارخ به عنوان هنرپیشه آزاد به فعالیت می‌پرداخت. او نقش‌های مختلفی را در فیلم‌ها، سریال‌های تلویزیونی و تئاتر ایفا کرد. وی هم به عنوان هنرپیشه و هم به عنوان عضو هیئت داوری در جشنواره‌های ملی مختلف و به عنوان عضو هیئت مدیره خانه سینما حضور داشت. او همچنین به عنوان میهمان به جشنواره‌های مسکو، ژاپن و آلمان دعوت شده بود.
او در سال ۱۳۷۳ نخستین مدرسهٔ بازیگری را به نام کارگاه آزاد بازیگری در تهران تأسیس کرد که یکی از مؤسسات آموزش بازیگری سینما در ایران محسوب می‌شود. تعدادی از فارغ‌التحصیلان کارگاه آزاد بازیگری تا سال ۱۳۸۷، جوایز هنرپیشهٔ برتر در رویدادهای مختلف را به خود اختصاص داده‌اند. این مؤسسه در سال ۱۳۷۹ اقدام به برقراری ارتباط با سایر مدارس بین‌المللی آموزش بازیگری کرد و امین تارخ به مرکز فیلیندرز درامای استرالیای جنوبی دعوت شد. او دو سال نیز به عنوان مدرس در این دانشگاه تدریس کرد.

تارخ از سال ۱۳۷۶ به عنوان یکی از چهره‌های برتر احیای تئاتر ایران شناخته شد. او در هجدهمین جشنوارهٔ تئاتر و فیلم فجر هم به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران و هم به عنوان یکی از کارگردان‌های هنری حضور یافت. امین تارخ در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت لوح افتخار «هنرمند ملی» شد.

او فعالیتش را پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در تئاتر آغاز کرد و اولین حضورش در سینما مربوط به بازی در مرگ یزدگرد (۱۳۶۰) بود. او چهره‌های تاریخی مانند حسن جوری در مجموعهٔ سربداران (۱۳۶۲) و ابن سینا در مجموعهٔ بوعلی سینا (۱۳۶۴) را به تصویر کشیده‌است. تارخ برای نقش‌آفرینی در ماه و خورشید (۱۳۷۵) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

دیگر نقش‌های برجسته‌اش عبارتند از: سرب (۱۳۶۷)، مادر (۱۳۶۸)، سارا (۱۳۷۱)، معصومیت ازدست‌رفته (۱۳۸۲) و پرونده هاوانا (۱۳۸۴).

نظرات

امین تارخ

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۲

گزارش ایراد

امین تارخ

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

محمدعلی ناصری

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
عالم دینی
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۰۹
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۶/۰۴
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۰۸-۲۶
جنسیت
مرد
جزئیات حرفه
مجتهد، مروج فرهنگ مهدویت و از علمای اخلاق حوزه علمیه اصفهان
محل فوت
اصفهان، ایران
نام
محمدعلی
نام خانوادگی
ناصری
گروه
توضیحات
حضرت آیت‌الله شیخ محمدعلی ناصری، متولد سال ۱۳۰۹ در شهر دولت‌آباد شهرستان برخوار بود. این عالم ربانی تحصیلات خود را در دولت آباد آغاز کرد و سپس به حوزه علمیه اصفهان وارد شد. در ۱۴سالگی همراه با پدرش حجت‌الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمدباقر ناصری که از عالمان زمان خود به‌شمار می‌رفت، به نجف اشرف رفت و به مدرسه صدر نجف وارد شد.

این عالم ربانی علوم ادبی شامل حاشیه ملا عبدالله بر متن منطقی تفتازانی و قسمتی از شرح لمعه را نزد مرحوم آیت‌الله مدرس افغانی فرا گرفت و ادامه شرح لمعه را از محضر آیت الله مجتبی لنکرانی، مکاسب را محضر مرحوم آیت الله حاج شیخ عبدالکریم کرونی اصفهانی و کفایه را از محضر آیت الله حاج شیخ محمد حسین دهاقانی و برای دومین مرتبه باز در محضر آیت الله شیخ صدرا بادکوبه‌ای فراگرفت، همچنین خارج مکاسب صلاه آیات را از محضر آیت الله سید عبدالهادی شیرازی و خارج بیع و خیارات را از محضر امام خمینی(ره) آموخت؛ ضمن اینکه در بحث خارج کتاب الحج آیت الله سید محمود شاهرودی نیز حضور داشت و یک دوره کامل اصول الفقه را از محضر آیت الله العظمی حاج سید ابوالقاسم خویی فرا گرفت.

آیت‌الله ناصری همچنین از محضر علمایی همچون محمد کوفی، سیدمحمد کشمیری، شیخ عباس قوچانی، سیدهاشم حداد، سیدجمال‌الدین گلپایگانی، علامه طباطبایی و محمداسماعیل دولابی نیز بهره برده است.

از این استاد اخلاق که عاشق و شیفته امام زمان (عج) بود و در ترویج فرهنگ مهدویت اهتمام بسیار داشت آثار شاخصی به‌جا مانده است که ازجمله می‌توان به مجموعه سخنرانی‌های وی درباره حضرت مهدی عجّل الله تعالی فرجه اشاره کرد که با نام «آب حیات» جمع‌آوی شده است، همچنین «در امتداد نور» شامل مجموعه سخنرانی‌های آیت‌الله ناصری درباره آیات تاویل شده به حضرت ولی عصر (عج) و آخرالزمان است؛ ضمن اینکه «سخن دوست» نیز شامل گزیده‌ای از سخنرانی‌های ایشان درباره قطب عالم امکان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه؛ کتاب «رسم بندگی» نیز سخنرانی‌های آیت‌الله ناصری درباره فرازهایی از خطبه بلند حضرت امیرالمومنین علیه السلام در مورد حالات و خصوصیات اخلاقی متقین است. همچنین حوزه علمیه حضرت ولی عصر(عج)، حوزه علمیه صاحب الزمان(عج)، حوزه علمیه نرجس خاتون و موسسه تحقیقات نجوم اسلامی و موسسه دارالهدی قم و بنیاد علمی-فرهنگی هاد تحت اشراف آیت الله ناصری اداره می شد.

نظرات

محمدعلی ناصری

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۴

گزارش ایراد

محمدعلی ناصری

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

منوچهر اسماعیلی

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۱۸/۰۱/۰۸
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۵/۳۱
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۳۹-۰۳-۲۹
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۰۸-۲۲
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
ایست قلبی، عوارض ناشی از ابتلا به کرونا
جزئیات حرفه
دوبلور و مدیر دوبلاژ
محل فوت
تهران، ایران
محل دفن
بهشت سکینه کرج، البرز، ایران
نام
منوچهر
نام خانوادگی
اسماعیلی
گروه
توضیحات
منوچهر اسماعیلی متولد هشتم فروردین ۱۳۱۸ در کرمانشاه بود. او دوبله فیلم‌های بیشماری را برعهده داشته است و همچنین مدیر دوبلاژ آثار مختلفی بوده است. «خاک»، «تنگنا»، «قیصر»، «بلوچ»، «داش آکل»، «حسن کچل»، «دایره مینا»، «سوته دلان»، «رضاموتوری»، «غزل»، «دایی جان ناپلئون»، «ضربت»، «خط قرمز»، «هزاردستان»، «تاراج»، «طلسم»، «مادر»، «بایکوت»، «دستفروش»، «عروسی خوبان»، «پرستار شب»، «سرب»، «مهاجر»، «ردپایی بر شن»، «بهار»، «بای سیکل ران»، «دزد عروسک‌ها»، «حماسه مجنون»، «سرعت»، «امام علی(ع)»، «کاراگاه»، «دکل»، «ترن»، «دو خواهر»، «پهلوانان نمی‌میرند» و «ناخدا خورشید» ازجمله آثار ایرانی هستند که اسماعیلی در آنها نقش گفته و یا سرپرستی دوبلاژشان را بر عهده داشت.

اسماعیلی به صحبت کردن به جای چند شخصیت در یک فیلم با صداهای متنوع و تیپ گویی (صحبت با صداهای مختلف) شهرت داشت. او در فیلم قصیر به کارگردانی مسعود کیمیایی به جای کاراکترهای قیصر و خان دایی و در هزاردستان به کارگردانی علی حاتمی، اسماعیلی به جای شعبان (محمدعلی کشاورز)، به جای رضا تفنگچی (جمشید مشایخی) و هزاردستان (عزت‌الله انتظامی) و جمشید لایق صحبت کرد.

او همچنین صداپیشگی در آثار سینمایی خارجی بسیاری را هم در کارنامه حرفه‌ای خود داشت و به جای آنتونی کوئین در نقش حمزه در فیلم محمد رسول‌الله صحبت کرده بود و دوبله بازیگران مطرحی چون استیو مک کوئین، همفری بوگارت، چارلتون هستون، آنتونی کویین، گریگوری پیک، یول براینر، ریچارد برتن، سیدنی پوآتیه، پیتر فالک، مارچلو ماسترویانی و کرک داگلاس را برعهده داشت.

اسماعیلی در گفت و گویی درباره سیر هنری‌اش گفته بود: «اولین علاقه من تئاتر بود، آن زمان تئاتر جایگاه محکمی داشت و کار عموم کسانی که علاقمند به سینما بودند، از تئاتر شروع شده بود. این حرفه در مدارس، دبیرستانها و دانش‌سراها بسیار جا افتاده بود و علاقه مندان را دور خودش جمع می‌کرد. سینمای آن موقع مطلوب همه نبود و خیلی طول کشید تا زمینه برای ورود خیلی از افراد به سینما فراهم شد. تئاتر هم چند دسته بود، تئاتر "روحوضی"، "خانوادگی" و تئاترهای سنگین. تجربه تئاتری من تقریبا به دوران دبیرستان برمی‌گردد که هیچ وقت هم به طور حرفه‌ای ادامه پیدا نکرد. من به همراه بهروز وثوقی که همکلاس بودیم و چند نفر دیگر نمایش ترجمه‌ای گیر آوردیم و به روی صحنه بردیم و در ادامه هم اجراهایی را در دو سانس برای خانواده‌ها که از طرف وزارت فرهنگ دعوت می‌شدند، در دبیرستان "شهناز" و تالار "فردوسی" داشتیم. عمده کارهای آن را هم شخصی بنام "محمد سخن سنج" انجام می‌داد.»

او افزوده بود: «سال ۱۳۳۶ بود که به‌دلیل علاقه به کار هنری ترک تحصیل کردم. پدرم در آن زمان برای نصب ضریح حضرت زینب (س) عازم سوریه بود. پدرم آدم بسیار مذهبی بود و بدون هیچ قید و شرطی با فعالیت هنری من مخالفت داشت. زمانی هم که او از سوریه برگشت دیگر از آنها جدا شده بودم و با مادربزرگم زندگی می‌کردم. بعد از رفتن پدرم، آقای "محمد سخن‌سنج" با من تماس گرفت و گفت: «مکانی به نام "آژانس هنرپیشگان" روبه‌روی سفارت انگلیس درست شده است» و من هم ۲۳ تومانی را که مدرسه برای ورزش از ما گرفته بود، پس گرفتم و به آنجا رفتم و ثبت نام کردم تا به این وسیله وارد کار تئاتر و سینما بشوم. با حضور پدرم هرگز فرصت نداشتم که ادعای این را داشته باشم که وارد این کار بشوم. او هم مانند هر پدری از این موضوع هراس داشت که من منحرف شوم، یعنی تصورش این بود که این راه خوبی نیست. ما در "سلسبیل" خیابان کارون، زندگی می‌کردیم، روبروی کوچه ما سینما بود و هرگز من را برای خرید آنجا نمی‌فرستادند و حتی از آنجا عبور هم نمی‌کردیم، می‌گفتند: «آنجا محل عبور شیاطین است» ما هم می‌پذیرفتیم که آدمهایی که از آنجا عبور می‌کنند آدمهای خوبی نیستند. اما در واقع اینگونه نبود، شاید آن فرد منزلش آنجا بود یا نه همینطوری از آنجا عبور می‌کرد، مثل الان که مردم از جلوی سینما عبور می‌کنند، این حال و روز آن سنوات بود، ما به زحمت توانستیم خودمان را تبرئه کنیم.»

او درباره لحنش گفته بود: «آن موقع‌ها کسی به کسی نمی‌گفت: «صدایت خوب است». به نظرم خود فرد می‌فهمد که صدایش خوب است، جایش کجاست و حالا تا پرورش پیدا کند که بحث دیگری است. من زمانی به خاطر اینکه قاری‌ قرآن بودم تحسین شدم. در مدرسه اسلامی درس می‌خواندم و هر روز هشت صبح پشت میکروفن می‌رفتم و ۱۰ دقیقه قرآن می‌خواندم. پدرم آن زمان از همه قاری‌های ایران بالاتر بود. پدرم زمانی که زنده‌یاد صبحی زنده بود، چند بار به رادیو دعوت شد و در مکه در مسجدالحرام اذان و قرآن خوانده بود و این تلاوتش مورد تایید قرار گرفته بود. لهجه، لحن، ادای صرف و نحو او و تلفظش و مفاهیمی که در قرآن هست، در ما هم به طریق اولا محرز شد. برادرم فریدون که دو سال از من کوچکتر و من، صدایمان در قرائت قرآن خوب بوده و هست.»

اسماعیلی درباره نخستین تجربه دوبله‌اش گفته بود: «آقای زمانی یک فیلم فرانسوی را دوبله کرد و از من هم به‌عنوان کسی که در فیلم‌ها "سیاه لشکر" است و ضمنا باید با این کار آشنا بشود برای اولین‌بار استفاده کرد. در آن فیلم زنده‌یاد زندی، فهمیه راستکار، آقای زندی‌نژاد، حیدر صارمی، آقای مانی، آقای بنایی، منصور متین و ایرج دوستدار به عنوان دوبلور حضور داشتند. در اولین کارم که هرگز اکران نشد و اگر هم شد من آن را ندیدم، به جای یک عکاس صحبت کردم که خودم او را نمی‌دیدمش. اصلا این کار را نمی‌شناختم و کم‌کم با آن آشنا شدم. من صحبتهای یک عکاسی را که دو جمله داشت می‌گفتم و مرحوم ایرج دوستدار به پشتم می‌زد که دیالوگ را بگویم و در زمان نمایش آن فیلم، چون چهار تا عکاس در آن بودند، متوجه نمی‌شدم کدام‌شان من هستم. خیابان بهار روبه‌روی بیمارستان "شهربانی" استودیویی بود که برای ‌اولین‌بار در آن استودیو کار کردم. استودیوی دیگری هم در کوچه تئاتر فردوسی به نام "دی سی آی" بود که یک آمریکایی به نام "مستر نایمن" در آنجا کارهای فنی را انجام می‌داد. بنده از سال ۳۶ نقش‌های کوتاه و نقش دوم و سوم را می‌گفتم. در سال ۳۸ و ۳۹ که دبیرستان می‌رفتم، جز اولین فیلمهایی که حرف زدم "اوکی کرول" بوده که با آقای "عطااله کاملی" کار کردم. ایشان قبل از من فعال بودند. در استودیو سانترال در میدان ۲۴ اسفند کنار سینمای "سانترال"، سالن بزرگی بود که کار دوبله در آنجا انجام شد. قبل از اینکه من وارد این کار شوم فیلمهای "نورمن ویزدم" در آنجا دوبله می‌شد. سیامک یاسمی، منوچهر زمانی، عباس خسروانی و مرحوم زرندی کار می‌کردند و خیلی‌های دیگر که من نمی‌شناسمشان یا الان نیستند، مثل هوشنگ بهشتی، تقی ظهوری، ناصر ملک‌مطیعی، سارنگ، محتشم، ژاله علو و ...که به عنوان پایه‌گذاران دوبله ایران می‌توان از این عزیزان نام برد.»

او افزوده بود: «بعد از دوسال که نقش‌های کوتاه را می‌گفتم، در فیلم "دروازه‌های پاریس" به مدیریت دوبلاژ علی کسمایی که کمک زیادی به من کرد، نقش اول را گفتم. آن زمان مجددا برای تحصیل به دبیرستان می‌رفتم. این فیلم در واقع فتح‌باب بود و مثل بمب صدا کرد و همان زمان "پرویز دوایی" نقدی راجع به دوبله این فیلم در مجله فردوسی نوشت و در کار من و صدایم جست و جوی عجیبی داشتند که خودم متوجه آن نبودم. مطلب بسیار جالبی بود که از پشت تلفن برای من خواندند، خودم آن مجله را پیدا نکردم. بدین ترتیب یک سری دشمن پیدا کردم، ولی کار خوب راه خودش را پیدا می‌کند و جلو می‌رود. "دروازه‌های پاریس" یکی از کارهای شاخص من بود. بعد از این فیلم هم "قایقرانان ولگا" را کار کردم و "بن هور" در سال ۴۱ اوج کارم بود.»

اسماعیلی درباره دوبله فیلم‌های ایرانی گفت: «دوبله در ایران با فیلم های عربی و ترکی و در برخی موارد "هندی" شروع شد، بعد هندی‌ها این کار را گسترش دادند و فیلم های بیشتری وارد کردند، مثل الان که هم بنزین است و هم گاز دوگانه سوز؛ آن زمان هم فیلم دوبله و هم زبان اصلی بود، به همین دلیل تبلیغ فیلمها به زبان شیرین فارسی همیشه جذاب بود و هر کس به ذوق و شوق خودش آن را می‌گفت. اگر فیلمهای دوبله استقبال نمی‌شد هرگز کار دوبله دوام پیدا نمی‌کرد. فیلمها موفق بود و بر روی آنها بسیار دقت می‌شد. در ابتدا با سیستم "اپتیک" کار می‌شد، بعدها "مگنت" پیش آمد. همان آقای آمریکایی در "داریوش فیلم" آن را پایه‌ریزی کرد که پاشیدنی بغل فیلم یا نوار با مخارج کمتر باشد، ‌ قبل از آن با نوار ضبط سیمی که ریلها با سیمهای نازک که صداها روی آنها ضبط می‌شد، کار انجام شد، کم‌کم رفت جلو تا به جایی رسید که "مگنت" حاکم شد و گسترش پیدا کرد. به‌ندرت در سالهای نزدیک ۴۰ فیلمی را غیر دوبله می‌دیدیم، اگر هم بود به خاطر ادعای آنها بود که عده خاصی می‌خواهند فیلم را به زبان اصلی ببینند، بعد به سینما که می‌رفتیم بیشتر ردیف‌ها خالی بود، می‌گفتیم پس این مشتاقان کجا هستند که می‌خواهند فیلم را به زبان اصلی ببینند!؟ درحالی که روشنفکران خیلی عجول بودند اما کسانی هم مثل پرویز دوایی بودند که از این کار به جا و درست نقد و هم دفاع می‌کردند.»

او اعتقاد داشت سینما را برای دوره‌ای دوبله احیا کرد و در این زمینه گفته بود: «زمانی که فیلم های خارجی دوبله می‌شد، فیلم‌های ایرانی زمین خورده بود و کاری انجام نمی‌شد. در سال شاید ۱۵ تا فیلم هم ساخته نمی‌شد. به‌ اعتراف خودشان یکی از عواملی که کمک کرد، فیلمها دوباره پا بگیرد همین افرادی بودند که فیلم های خارجی را دوبله می‌کردند و این صداها کم کم رفت به گوش مردم رسید و این صداها را عینا روی پرسوناژهایی که در فیلمها دعوت می‌شدند و بازی می‌کردند منتقل کردند. از مرحوم فردین تا همین آقای ملک‌مطیعی و تعدادی از همین دوبلورها مثل آقای بهروز وثوقی بودند که وارد سینما شدند و مطرح شدند.»

نظرات

منوچهر اسماعیلی

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

منوچهر اسماعیلی

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

بابک برزویه

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۴۸/۰۶/۲۲
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۵/۲۵
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۶۹-۰۹-۱۳
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۰۸-۱۶
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
عارضه مغزی
جزئیات حرفه
عکاس سینما و مطبوعات
محل فوت
تهران، ایران
نام
بابک
نام خانوادگی
برزویه
گروه
توضیحات
بابک برزویه در سال ۱۳۴۸ در تهران متولد شد. او با پایان دوره متوسطه تحصیلات خود را در رشته کاردانی هنر در انستیتو مربیان هنر ادامه داد. او دوره کارشناسی عکاسی را در سال ۱۳۷۳ در دانشگاه تهران به پایان رساند. بعدی از مدتی وقفه و فعالیت‌های هنری برزویه تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشته بازیگری / کارگردانی در دانشگاه آزاد ادامه و در سال ۱۳۸۰ موفق به اخذ مدرک در این رشته شد.
برزویه برای اولین بار در سن یازده سالگی در فیلم «مدرسه‌ای که می‌رفتیم» (۱۳۵۹) به‌کارگردانی داریوش مهرجویی نقشی ایفا کرد. او در دوران نوجوانی با توجه به علاقه به رشته عکاسی به این رشته روی آورد و با ادامه تحصیلات خود در این رشته فعالیت‌های خود را به صورت حرفه‌ای در عکاسی خبری، عکاسی صنعتی و عکاسی هنری ادامه داد.
وی همکاری با کارگردان‌هایی همچون رسول ملاقلی‌پور، مسعود کیمیایی و مهران مدیری را در کارنامه خود دارد. برزویه سال ۱۳۷۵ برنده دیپلم و سیمرغ بلورین بهترین عکاس فیلم برای عکاسی فیلم سفر به چزابه (ساخته رسول ملاقلی‌پور)شد. وی با عکاسی بیش از ۱۰ مجموعه تلویزیونی، ۳۵ فیلم سینمایی بلند و کوتاه و بیش از ۲۰۰ تئاتر داخلی یکی از فعالترین عکاسان هنری ایران بود. همکاری با خبرگزاری‌هایی همچون فارس، ایسنا، آنا و مهر جز کارنامه خبری وی می‌باشد. از سال ۱۳۹۱ وی با فیلمبرداری و کارگردانی فیلم تئاتر وارد دوره جدیدی از فغالیت‌های خود شد.
بابک برزویه فعالیت خود را در عکاسی هنری در سال ۱۳۷۶ با عکاسی فیلم ایلیا نقاش جوان شروع کرد و عکاسی بیش از ۳۵ فیلم بلند و کوتاه، بیش از ۱۰ مجموعه تلویزیونی و بیش از ۲۰۰ تئاتر را در کارنامه خود دارد.

نظرات

بابک برزویه

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

بابک برزویه

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

میرحسن ارژنگ نژاد

توضیحات بیشتر
علت مرگ
بیماری
حرفه
هنرمند
تاریخ تولد (شمسی)
۱۳۰۰/۱۰/۰۴
تاریخ وفات (شمسی)
۱۴۰۱/۰۵/۲۵
تاریخ تولد (میلادی)
۱۹۲۱-۱۲-۲۵
تاریخ وفات (میلادی)
۲۰۲۲-۰۸-۱۶
جنسیت
مرد
جزئیات علت مرگ
کرونا، کووید ۱۹
جزئیات حرفه
نقاش، طراح و مجسمه‌ساز
محل فوت
تهران، ایران
نام
میرحسن
نام خانوادگی
ارژنگ نژاد
گروه
توضیحات
ارژنگ‌نژاد در سال ۱۳۰۰ در شهر مشهد زاده شد و دورهٔ دبستان را دبستان عنصری در همین شهر گذراند. در نوجوانی (دوازده سالگی) با پدر و مادرش و هفت خواهر و برادر، به شهر تهران رفت. او در سال ۱۳۲۳ با ستاره دختر غلامرضا رحیم زاده ارژنگ ازدواج کرده‌است و سه فرزند به نام‌های فرامرز، فرزانه و فرامه داشت.
او از دوازده سالگی در کارگاه غلامرضا رحیم زاده ارژنگ (که پسرخاله او بود) مشغول به کار شد و به همراه اسماعیل ارژنگ در پروژه‌های مختلف زیباسازی شهر تهران نظیر تندیس نبرد گرشاسب با اژدها واقع در میدان باغشاه و نقش برجسته بهرام گور و خسرو پرویز در کاخ سفید واقع در کاخ سعدآباد همکاری داشتند. در دهه ۳۰، به همراه اسماعیل ارژنگ، مغازه ای تحت عنوان «پاپانوئل» در خیابان جمهوری داشتند.
از آثار او می‌توان به تندیس ۱۲ تن از بزرگان ایرانی (مانند اشک اول، نادر شاه افشار، یعقوب لیث صفاری و …) در پارک ملت مشهد، نیم تنه یپرم‌خان در موزه کلیسای ارامنه در جلفای اصفهان، نیم تنه جبار باغچه بان در مدرسه ناشنوایان تهران، نیم تنه لیمجی مانوکچی زرتشتی (بانی معافیت زرتشتیان از پرداخت جزیه در زمان شاه عباس دوم) در مدرسه انوشیروان تهران، نقش‌برجسته بهرام گور و خسروپرویز در ورودی کاخ ابیض و مجسمه حیوانات در محوطه دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران اشاره کرد.
آثار وی در نمایشگاه‌های متعددی عرضه شده که از جمله آخرینِ آن‌ها می‌توان به نمایشگاه هنرمندان نامدار پیشکسوت اشاره کرد. طی این نمایشگاه که در آبان ۱۳۹۸ در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد آثار ارژنگ‌نژاد در کنار آثار چهره‌های شاخصی نظیر حسین محجوبی، ایران درودی، حسین نوری، طاها بهبهانی، علی فرامرزی و ناصر هوشمند وزیری به نمایش درآمد.

نظرات

میرحسن ارژنگ نژاد

نظر خود را بنویسید

نظرها پس از تایید مدیر نمایش داده می‌شوند.

نظرات

۰
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

گزارش ایراد

میرحسن ارژنگ نژاد

لینک خراب یا اطلاعات نادرستی دیدید؟ به ما اطلاع دهید تا بررسی کنیم.

فیلتر

نوع محتوا
مشاهیر
علت مرگ
حرفه
شهرت / لقب
تاریخ تولد (شمسی)
تاریخ وفات (شمسی)
تاریخ تولد (میلادی)
تاریخ وفات (میلادی)
جنسیت
جزئیات علت مرگ
حادثهٔ مرتبط
جزئیات حرفه
محل فوت
محل دفن
نام
نام خانوادگی
پاک کردن فیلترها